Usłyszałem pierwsze dźwięki Andante spianato G-dur i poczułem jak wstrząsa mną głębokie duchowe wzruszenie. Pojawił się płacz – taki, który dosięga niedostępnych na co dzień obszarów duszy. Piotr Pawlak grał delikatnie i z wyczuciem, a przy tym wyraziście. Dokładnie tak, jak sam Fryderyk Chopin określał ideał wykonawstwa. Polski półfinalista trwającego Konkursu Chopinowskiego to artysta natchniony, … Czytaj dalej Jeszcze Polska nie zginęła!… póki Polak umie grać Chopina [impresje po koncercie Piotra Pawlaka]