Paweł Chmielewski: Czy Zbawiciel chce, żebyś grał w GTA VI?

Chmielewski-1024x1024 (1).jpg
Autor:
Paweł Chmielewski
forum-1153673338_800x460.jpg
Fot. Athit Perawongmetha / Reuters / Forum

Mężczyźni w Polsce – nastolatkowie i dorośli – zachwycają się premierą gry GTA VI. To symulator życia gangstera w wielkim mieście. Muszę przyznać, że dawno nie widziałem tak jaskrawego dowodu na cywilizacyjny, moralny i religijny upadek.

Czym jest GTA VI?

GTA to skrót od Grand Theft Auto, co oznacza „wielka kradzież auta”. W grze nie chodzi jednak tylko o to, by włamywać się do samochodów (choć i to byłoby już bardzo złe). Spektrum możliwych zachowań gracza jest o wiele szersze. To między innymi napadanie na przechodniów na ulicach: gracz może bić mijanych mężczyzn i kobiety, rozjeżdżać ich samochodem, brutalnie mordować. Możliwe jest też atakowanie służb, zwłaszcza policji. Ponadto, w grze jest wiele elementów de facto pornograficznych.

Mówiąc krótko: GTA VI zapewnia graczowi możliwość zabawy w popełnianie grzechów – kradzieży, wyuzdania, morderstwa.

Zróbmy to razem!

Wydawałoby się, że taka produkcja powinna być zakazana przez władze polityczne, jako głęboko niemoralna i społecznie szkodliwa. Jest jednak inaczej. Gra jest nie tylko łatwo dostępna, ale też silnie promowana. W Polsce zachwycają się nią tysiące osób. Głównie mężczyźni, choć nie tylko oni, publikują w mediach społecznościowych krótkie filmiki z rozgrywki albo informują o tym, ile czasu spędzili przy grze. Niektórzy biorą nawet wolne z pracy, by wcielić się w postać gangstera. Grę promują nawet politycy, w tym prawicowi! Symulacja przestępczej mordowni staje się fenomenem, który wciąga duże masy ludzi.

Granie w grę GTA VI trzeba tymczasem skrytykować na trzech poziomach. Pierwszym jest  zaniedbywanie właściwych obowiązków. Drugim, kontekst cywilizacyjny. Trzecim, problem religijny.

Zaniedbywanie obowiązków

W gry komputerowe grają na ogół ludzi młodzi, którzy dysponują nadmierną ilością wolnego czasu.

Bywa, że młodzi nie otrzymują poprawnej edukacji. Rodzice po prostu o nich nie dbają i pozwalają, by robili, co chcą. W efekcie osoby młode mogą sięgać nawet po takie gry, jak GTA VI. Kilkunastoletni chłopak, zamiast zajmować się rozwojem na różnych polach, siedzi przed komputerem lub konsolą – i bawi się w bycie niemoralnym gangsterem.

Nie chcę potępiać takiego nastolatka, bo człowiek młody w pełni nad sobą nie panuje i wymaga prowadzenia. Łatwo popada w niewolę; granie w GTA VI jest niewątpliwie tego przykładem. Jego osobista wina moralna może być zatem w jakiś sposób mniejsza. 

Co można jednak powiedzieć o rodzicach, którzy pozwalają, by ich dziecko w ten sposób spędzało swój czas?

Przecież pozwalanie na to, by dziecko grało w GTA VI, jest w najwyższym stopniu głębokim zaniedbaniem podstawowych obowiązków.

To zgoda na to, by zamiast do dobra i piękna, dziecko wychowywało się do zła i niemoralności.

Rodzice mają fundamentalne etyczne zobowiązanie do tego, by zadbać o prawidłowy rozwój dzieci. Można postawić tezę, że gdyby mieli spędzić czas wspólnie z dzieckiem, prawdopodobnie postaraliby się o jakąś pożyteczną formę zajęć.

Zostawiają jednak dzieci samopas, pozwalając, by bawiły się w przestępstwa. To zaniedbanie nie może zostać usprawiedliwione i wymaga natychmiastowej korekty.

W pewnym sensie jednak bardziej zadziwiający jest fakt, że w GTA VI grają również ludzie dorośli. To zwłaszcza mężczyźni – ojcowie rodzin, pracownicy.

Pozostaje mieć nadzieję, że nie czynią tego kosztem swojej rodziny i pracy. Można wyobrazić sobie sytuację, w której człowiek dorosły ma z jakichś przyczyn bardzo mało obowiązków i może poświęcić wolny czas na to, na co chce. Do czego dąży jednak, kiedy wybiera grę w GTA VI?

Człowiek dorosły ponosi dużą odpowiedzialność na wielu polach. Czas, który jest mu dany, jest mu dany tylko raz, bezpowrotnie. Jest zrozumiałe, że ten czas może być częściowo wykorzystywany na rozrywkę, rozumianą jako sposób osiągnięcia psychicznego ładu, który pozwala na prawidłowe funkcjonowanie w innych obszarach życia.

Można jednak stwierdzić kategorycznie, że istnieje duża liczba rozrywek, które są nieskończenie bardziej pożyteczne i godziwe, niż granie w symulator brutalnego i przestępczego życia.

Dlatego człowiek dorosły, niezależnie od ilości wolnego czasu, którym dysponuje, z konieczności zaniedbuje swoje obowiązki, jeżeli gra w GTA VI.

Jeżeli na skutek złego wychowania w dzieciństwie jest przyzwyczajony do czerpania przyjemności z gier i nie potrafi sobie z tym poradzić, powinien wybierać takie, które są moralnie akceptowalne.

Nie ma żadnego usprawiedliwienia dla poświęcania czasu wolnego na coś, co zasadzie się na zabawie w zło.

Przeciwko cywilizacji

Cywilizacja opiera się na cnotach. Rozwój i przetrwanie w historii zapewniają sobie te wspólnoty polityczne, które dbają o wychowanie obywateli albo poddanych w cnotach. Wystarczy przeczytać klasyczne dzieła literatury europejskiej, by zdać sobie sprawę z tego prostego faktu. Granie w brutalną grę komputerową, która zasadza się na łamaniu prawa, jest dokładnym przeciwieństwem wychowywania w cnotach.

Zamiast cnót, promuje wady, grzechy, przestępstwa i zło. Stąd granie w GTA VI ma charakter w dosłownym sensie antycywilizacyjny. Buduje społeczne przyzwyczajenie do zła.

Co ciekawe, dostrzegają to nie tylko ludzie wierzący, ale również ateiści albo agnostycy. W sieci kursuje wypowiedź najbogatszego człowieka świata, Elona Muska. Stwierdził, że próbował kiedyś grać w poprzednią wersję GTA, ale rozgrywka wymagała zamordowania policjanta. Nie chciał tego robić, więc przestał grać.

W tym właśnie rzecz: młodzi albo dorośli ludzie nie powinni spędzać czasu na wirtualnych próbach zniszczenia porządku cywilizacyjnego. Przeciwnie, powinni przygotowywać się albo dokształcać w taki sposób, który pozwala na umacnianie tego porządku. W szczególny sposób dotyczy to obecnego systemu politycznego, w którym większość dorosłych ludzi rości sobie prawo do współdecydowania o losach państwa.

Obywatel poprzez głosowania i podejmowanie rozmaitych aktywności społecznych realnie decyduje o tym, w jaką stronę zmierza państwo. Jest w najlepszym interesie całej wspólnoty politycznej, by obywatel był w jak najlepszej kondycji moralnej, która uzdolni go do podejmowania mądrych decyzji.

Zabawa w mordy jest antytezą budowania takiej kondycji. 

Przeciwko Bogu

Człowiek wierzący wie – albo powinien widzieć – że wszystko, co czyni, musi być nakierowane na chwałę Bożą. Pan Bóg obdarzył nas życiem nie po to, byśmy Go ignorowali, ale byśmy Go czcili.

Naszym przeznaczeniem jest wieczność i w istocie tylko wieczność ma znaczenie. Stąd całe nasze życie musi być budowane w perspektywie wieczności.

Pracujemy, bo tego wymaga konieczność; ale w pracy zachowujemy się godnie i moralnie, chcąc nieść pomoc innym ludziom.

Wychowujemy dzieci, bo to naturalne pragnienie wszczepione nam przez Boga i staramy się te dzieci wychować na ludzi dojrzałych i dobrych.

Także ludzie dorośli mogą się bawić. Sam nasz Pan Jezus Chrystus brał udział w weselu, które jest formą wspólnej zabawy. Jednak także zabawa musi być nakierowana na chwałę Bożą; musi uwzględniać Boga. 

Innymi słowy, także w czasie wolnym od koniecznych zajęć, człowiek powinien robić coś, co jest miłe naszemu Stwórcy. Radość jest Mu miła. Czy można pobożnie radować się, grając w gry? Być może istnieją takie gry, które pozwalają chwalić Boga.

Wiem jednak, że taką grą nie jest GTA VI.

Proszę zadać sobie jedno proste pytanie: czy nasz Pan, Jezus Chrystus, zagrałby w GTA VI?

Jest oczywiste, że nigdy by tego nie zrobił, bo gra w tę grę oznacza symulowanie grzechu.

Jest to w istocie popełnianie grzechu myślą. Jeżeli bawimy się w kradzież samochodu, uprawianie nierządu albo nawet mordowanie drugiego człowieka – grzeszymy.

Dlatego granie w GTA VI, przy założeniu popełniania przez bohatera przestępstw i czynów niemoralnych, jest po prostu niemiłe Bogu czy zgoła Mu wrogie.

W tym sensie ten, kto gra w GTA VI i bawi się w grzechy, grzeszy faktycznie i nie tylko nie chwali Boga, ale oddaje pokłon diabłu.

W sieci widzę tymczasem wielu członków Kościoła katolickiego, którzy próbują usprawiedliwiać grę w GTA VI poszukiwaniem rozrywki.

Tak nie wolno. „Zabawa” w grzech nie jest rozrywką.

Pamiętaj: czyniąc zło w grze, grzeszysz myślą.

Grzechy myśli nie są igraszką, ale mogą oderwać Cię od Boga.

Brak krytycyzmu

GTA jest tymczasem promowane nie tylko przez wielkie media, ale również przez licznych polityków – od lewicy po prawicę. Domyślam się, że nawet jeżeli sami nie oddają się akurat takim niemoralnym rozrywkom, propagandowe użycie tematyki GTA podpowiadają im ich PR-owcy.

Fakt powszechnego zachwytu premierą tej gry pokazuje jednak, że w polskiej kulturze zabawa w zło, grzech i przestępstwa została znormalizowana, a marnotrawienie czasu na tak niemoralne rzeczy uznano za w pełni akceptowalne.

Nie słychać też głosu duchownych Kościoła katolickiego. Wydaje się, że biskupi i księża powinni zainteresować się faktem, że znaczna część wiernych angażuje się w aktywności tak głęboko sprzeczne z chrześcijańskim porządkiem rzeczy.

W sumie, społeczny ferment wokół GTA, jednostronnie aprobatywny, jasno dowodzi głębokiego upadku cywilizacyjnego, moralnego i religijnego. Nie pociesza mnie fakt, że inne wspólnoty polityczne są dokładnie w tej samej sytuacji.

Ty, Czytelniku, pozostań jednak mądrym katolikiem. Stroń od zła i przestrzegaj innych. Za to odpowiemy przed Panem.

Paweł Chmielewski

ABY POBRAĆ KWARTALNIK PCH24.PL KLIKNIJ ⬇️⬇️⬇️

kwartalnik PCh24 -  Wojna plci_okl (2)

kwartalnik-4-wojna-plci_01.jpg

Paweł Chmielewski: Zdrowy katolicyzm kontra błędy redpillu

Wyniszczenie rodziny jest faktem. Prowadzona od ponad 200 lat operacja przeciwko porządkowi naturalnemu osiągnęła wielkie sukcesy. W obliczu spustoszenia pojawiają się fałszywe ideologie, które proponują łatwe rozwiązania. Jedną z nich jest redpill – błąd, który uzurpuje sobie miejsce należne wyłącznie nauce Kościoła katolickiego. Powszechny kryzysWspółczesny kryzys rodziny jest oczywisty, co dosk...Czytaj dalej

 

Chmielewski-1024x1024 (1).jpg
Autor:
Paweł Chmielewski
Zróbmy to razem!
Będziemy mogli trwać w naszej walce o Prawdę wyłącznie wtedy, jeśli Państwo – nasi widzowie i Darczyńcy – będą tego chcieli. Dlatego oddając w Państwa ręce nasze publikacje, prosimy o wsparcie misji naszych mediów.
Wybierz kwotę: