20 marca 2021

Umacniajmy naszą wiarę

(Bp Franciszek Jop podczas głoszenia kazania )

Byłoby to największym źródłem słabości Kościoła, gdyby ludzie do niego należący, nie znali Boga, nie rozumieli swych obowiązków względem swego Stwórcy i Odkupiciela. Kościół składa się z istot myślących, każdy więc z nas ma dawać dowody swego pilnego starania o to, by umocnić swoją wiarę, lepiej poznać sens prawdy ewangelicznej, by ciągle pragnąć poznania naszej religii oraz poznawać ją i należycie wykorzystywać swe wiadomości religijne.


Kościół katolicki, ten wspólny nasz dom, jest instytucją budzącą podziw i uznanie u tych ludzi, którzy bez uprzedzeń na niego patrzą. Trudno przecież zaprzeczyć, że Kościół zorganizował świat, dał mu piękną Chrystusową naukę wiary i moralności, stworzył nowy porządek i ład, był wychowawcą człowieka przez długie wieki. Jest Kościół wciąż po dzień dzisiejszy społecznością uświęcającą człowieka, umacniającą go i towarzyszącą ludzkości w drodze do jej wiecznych przeznaczeń. My jesteśmy żywymi członkami tej społeczności nadprzyrodzonej. Nie bylibyśmy jednak żywymi kamieniami, z których wzniesiony jest nasz dom, nie stalibyśmy się „budowaniem Bożym”, gdybyśmy nie znali naszych obowiązków w stosunku do Kościoła lub nie wypełnialibyśmy ich, albo gdybyśmy zaniedbywali nasze zadania w stosunku do Boga, do Kościoła i do braci naszych, którzy też są członkami Kościoła.


Chrystus ustanowił Kościół, by przez tę świętą społeczność powszechną urzeczywistniać swe posłannictwo na ziemi poprzez wieki. Głównym zadaniem Wcielenia i zstąpienia Syna Bożego było uwielbienie Boga oraz zbawienie i odkupienie ludzi. Głównym zadaniem Kościoła — to również chwała Boża. A więc w poczuciu naszej odpowiedzialności za Kościół powinno być staranie, by każdy z nas stał się echem Chrystusa, który w imieniu całej ludzkości uwielbia Swego Ojca. Tak pięknie śpiewa Kościół w hymnie Te
Deum: Te per orbem terrarum — sancta confitetur Ecclesia, — Ciebie na całej kuli ziemskiej święty Kościół wyznaje. Wszystkie starania Kościoła do tego zmierzają, by wszędzie wyznawać i wielbić Pana Boga; to jest również obowiązkiem każdego pojedynczo wziętego katolika.


Z naszym należytym uświadomieniem religijnym powinna się łączyć troska o życie nadprzyrodzone dusz naszych. I to jest następne zadanie naszej odpowiedzialności za Kościół. Nie być nigdy obojętnym, zaniedbanym synem lub córką Kościoła. Nie tylko poznać Kościół, ale z usług Kościoła skwapliwie korzystać. Nasz czynny udział we Mszy świętej, w obrzędach liturgicznych, nasze wypełnianie praktyk życia religijnego, częste zwłaszcza przyjmowanie Pana Jezusa w Komunii świętej, pobożność i codzienna modlitwa — wszystko to będzie ponoszeniem odpowiedzialności za Kościół święty, by przez naszą osobistą doskonałość stał się cały nasz Kościół piękny, bez zmarszczki i skazy, by był
budowaniem Bożym.


Wreszcie ciągłym ponoszeniem odpowiedzialności za Kościół będzie staranie, by członków tej społeczności łączyła miłość szczera i czynna, by ci, którzy uczestniczą w tym samym życiu łaski, udzielonym przez Chrystusa, tworzyli jedną, gorąco się miłującą rodzinę, której głową jest Chrystus. Na to zadanie szczególną należy zwrócić uwagę, gdyż obowiązek wzajemnej miłości jest bodaj najczęściej przez nas zaniedbywany.


Bp Franciszek Jop, Kazania, Opole 1964, Wydawnictwo Św. Krzyża, s. 195-197.

Wesprzyj nas!

Będziemy mogli trwać w naszej walce o Prawdę wyłącznie wtedy, jeśli Państwo – nasi widzowie i Darczyńcy – będą tego chcieli. Dlatego oddając w Państwa ręce nasze publikacje, prosimy o wsparcie misji naszych mediów.

Udostępnij
Komentarze(0)

Dodaj komentarz

Anuluj pisanie