Edward Pentin o konsystorzu kardynałów. Część purpuratów jest niezadowolona

Edward Pentin na łamach „National Catholic Register” analizuje rozpoczynający się konsystorz nadzwyczajny kardynałów i ocenia, że papież Leon XIV próbuje odpowiedzieć na krytykę styczniowego spotkania Kolegium Kardynalskiego. Zdaniem autora, choć wprowadzono pewne zmiany mające zwiększyć udział kardynałów w dyskusji, wielu hierarchów nadal ma poważne zastrzeżenia zarówno do formuły obrad, jak i do tematów przewidzianych w programie.

Konsystorz odbywa się 26 i 27 czerwca w Watykanie z udziałem kardynałów elektorów i nieelektorów w obecności papieża. Jest to drugie takie spotkanie za pontyfikatu Leona XIV. Pentin przypomina, że pierwszy konsystorz w styczniu został początkowo przyjęty z zadowoleniem, ponieważ przywrócił możliwość bezpośrednich konsultacji kardynałów z papieżem, których za pontyfikatu Franciszka praktycznie nie organizowano od 2014 roku.

Jednocześnie wielu uczestników krytykowało sposób prowadzenia styczniowych obrad. Według Pentina kardynałowie skarżyli się, że spotkanie było „bardzo kontrolowane”, a możliwość rzeczywistej debaty została mocno ograniczona. Krótkie wystąpienia, gotowe materiały przygotowane wcześniej przez Watykan oraz napięty harmonogram sprawiały wrażenie, że Kolegium Kardynalskie nie współuczestniczy w podejmowaniu decyzji, lecz jedynie zapoznaje się z wcześniej ustalonymi kierunkami.

Autor podkreśla, że czerwcowy konsystorz częściowo odpowiada na te zarzuty. W programie przewidziano końcową sesję „wolnego dialogu”, podczas której kardynałowie będą mogli zgłaszać własne tematy i uwagi w trzyminutowych wystąpieniach. Ponadto każdy z uczestników otrzymał możliwość przesłania papieżowi pisemnych propozycji i refleksji za pośrednictwem specjalnego adresu e-mail przeznaczonego wyłącznie dla członków Kolegium Kardynalskiego.

Jak zauważa Pentin, nie jest jednak jasne, kto będzie odpowiadał za opracowanie tych materiałów i czy wszystkie rzeczywiście trafią bezpośrednio do Leona XIV. Cytowane przez autora źródło watykańskie ocenia, że może to być najważniejsza nowość obecnego konsystorza, ale wiele będzie zależało od praktycznej organizacji całego procesu.

Program spotkania nadal opiera się na metodzie synodalnej. Kardynałowie zostali podzieleni na 20 niewielkich grup roboczych. Dziewięć z nich tworzą ordynariusze diecezji i nuncjusze, natomiast jedenaście skupia kardynałów pracujących w Kurii Rzymskiej oraz hierarchów, którzy ukończyli 80. rok życia. Każda grupa przygotuje własne podsumowanie, które zostanie wykorzystane przy opracowaniu końcowego raportu.

Pentin zwraca jednak uwagę, że część kardynałów nadal nie akceptuje takiej formuły. Cytuje wypowiedź kard. Gerharda Müllera, który powiedział:

„Słyszałem, że wielu kardynałów woli bardziej otwarte debaty na forum plenarnym, a nie tę metodę dyskusji przy stołach w małych grupach.”

Według analizy Pentina kontrowersje budzi również program obrad. Kardynałowie mają rozmawiać m.in. o napięciach i podziałach w Kościele, sposobach budowania pokoju oraz o pierwszej encyklice Leona XIV Magnifica Humanitas. Ostatnia sesja będzie poświęcona wdrażaniu Synodu o synodalności, co może ponownie wywołać dyskusję wokół kontrowersyjnych propozycji dotyczących duszpasterstwa osób homoseksualnych.

Zdaniem Pentina, część kardynałów uważa ten program za mało ambitny w świetle faktycznych wyzwań, które stoją przed Kościołem katolickim.

Źródło: National Catholic Reporter

Pach