Inspirator ograniczeń Mszy trydenckiej ma pretensje do papieża. Wizja „Alter Christusa” nieaktualna?
Słowa Leona XIV nie przypadły do gustu znanemu włoskiemu progresiście. Andrea Grillo, teolog znany m.in. z ataku na pobożność eucharystyczną bł. Carlo Acutisa, uważa, że przesłanie papieża do prezbiterów jest anachroniczne i klerykalistyczne. Powód? Ojciec święty wskazał, że sednem kapłańskiej tożsamości jest sprawowanie sakramentalnej posługi w roli „alter Christusa”.
Przedmiotem ataku Grillo stała się niedawna nauka, jaką Leon XIV wygłosił do uczestników dorocznego zgromadzenia prezbiterów diecezji Madrytu. W liście swojego autorstwa do duchownych papież przestrzegał przed poszukiwaniem nowych form kapłaństwa. Zamiast tego wskazywał, że w zsekularyzowanym świecie księża powinni oprzeć swoje życie na modlitwie i przywiązaniu do sakramentów, które sprawują w roli „alter Christusa”.
To papieskie wskazanie nie przypadło do gustu progresywnemu włoskiemu teologowi. Andrea Grillo, uważany za jednego z architektów ograniczeń Mszy świętej w rycie klasycznym, sądzi, że myśl Ojca świętego jest anachroniczna i trąci „klerykalizmem”.
W artykule opublikowanym na swoim osobistym blogu Grillo przekonywał, że wizja kapłana jako „alter Christusa” to „późno-nowoczesny” twór, powstały w XIX wieku, a spopularyzowany przez papieży św. Piusa X oraz Piusa XI i XII. Tymczasem, jak stwierdził, często przywoływany przez papieża św. Augustyn miał terminem tym nazywać w ogóle chrześcijan, a szczególnie tych, mogących poszczycić się świętym życiem. W zeszłych stuleciach pojęcie miało więc ulec klerykalistycznej reinterpretacji.
Co wyjątkowo kontrowersyjne, Grillo stwierdził nawet, że odwołując się do wizji kapłana jako „Alter Christusa”, papież idzie wbrew Soborowi Watykańskiemu II. Włoski teolog uważa, że 21 Sobór Powszechny powrócił do rozumienia w ten sposób całego ludu Bożego, bez różnicy między duchownymi, a świeckimi. Jak stwierdzał Grillo, wszystkich – tak duchownych, jak i laikat – uważamy za kapłanów, bo każdy przez chrzest uczestniczy w chrystusowym Kapłaństwie.
W świetle tej refleksji uczony skrytykował wezwanie Ojca Świętego do duchownych. Wyraził również opinię, że papieskie wskazanie ma niewielką wartość pedagogiczną.
To nie pierwszy raz, kiedy włoski teolog wyczytuje radykalne treści z dokumentów soborowych. Wcześniej Andrea Grillo stwierdzał, że to właśnie Sobór Watykański II odszedł od doktryny o „realnej obecności” Chrystusa w Najświętszym Sakramencie.
Ile uczciwości w podobnych opiniach? W odniesieniu do prezbiterów w Dekrecie o Posłudze i Życiu kapłanów „Presbyterorum Ordinis” ojcowie soborowi wyraźnie podtrzymali dogmat o sakramentalnym kapłaństwie, które sprawować mogą wyłącznie wyświęceni:
„Ażeby wierni zjednoczyli się w jedno ciało, w którym wszystkie członki nie mają tej samej czynności (Rz 12,4), ustanowił tenże Pan niektórych z nich sługami, aby posiadali w społeczności wiernych świętą władzę kapłańską składania Ofiary i odpuszczania grzechów i aby w imieniu Chrystusa sprawowali publicznie, dla ludzi, urząd kapłański. Tak więc, posławszy Apostołów, tak jak On sam został posłany przez Ojca, Chrystus przez tychże Apostołów uczynił uczestnikami swego namaszczenia i posłannictwa ich następców, biskupów. Obowiązek posługi biskupiej został zlecony w stopniu podporządkowanym prezbiterom, aby ustanowieni w stanie kapłańskim, byli współpracownikami stanu biskupiego, w celu należytego wypełniania powierzonego przez Chrystusa apostolskiego posłannictwa”, stanowi Dekret.
„Urząd prezbiterów, jako związany z biskupstwem uczestniczy we władzy, mocą której sam Chrystus Ciało swoje buduje, uświęca i rządzi. Dlatego też kapłaństwo prezbiterów zakłada wprawdzie sakramenty chrześcijańskiego wtajemniczenia, zostaje jednak udzielone przez ten specjalny sakrament, mocą którego prezbiterzy dzięki namaszczeniu Ducha Świętego zostają naznaczeni szczególnym znamieniem i tak upodobniają się do Chrystusa Kapłana, aby mogli działać w zastępstwie Chrystusa Głowy”, czytamy.
Te fragmenty soborowego Dekretu wydają się nie tylko nie przeczyć – ale raczej doskonale pasować do formuły „Alter Christusa”. Andrea Grillo po raz kolejny okazuje się więc „czempionem soboru” – wbrew jego własnym ustaleniom.
Źródła: infocatolica.com, sobory.ovh
FA
Przeciwko tradycyjnej pobożności. Andrea Grillo i kanonizacja Carlo Acutisa
Andrea Grillo - teolog bliski Franciszkowi - odpowiada na dubia. Kard. Fernández mógłby przyklasnąć?
