Tradycyjny ryt Mszy świętej nie powinien być praktykowany – to zagraża jedności liturgicznej Kościoła. Takie jest przesłanie noty, którą w Watykanie rozdano wszystkim członkom Kolegium Kardynałów.
Kardynałowie, którzy zebrali się w dniach 7-8 stycznia na konsystorzu z papieżem Leonem XIV w Rzymie, otrzymali z Kurii Rzymskiej notę na temat liturgii. Jej autorem jest kardynał Arthur Roche, prefekt Dykasterii ds. Kultu Bożego i Dyscypliny Sakramentów. Nota kardynała jest poświęcona motu proprio Traditionis custodes papieża Franciszka, które znacząco ograniczyło swobodę celebracji Mszy świętej w rycie tradycyjnym.
Rzecz jest o tyle ciekawa, że pierwotnie na konsystorzu miano rozmawiać również o liturgii. Kardynałów poinformowano jednak, że muszą dokonać wyboru dwóch z czterech tematów: liturgia, synodalność, reforma Kurii Rzymskiej, ewangelizacja. Wybrali synodalność oraz ewangelizację. Według przekazów medialnych duża część purpuratów twierdziła, że sprawa liturgii tradycyjnej jest zbyt marginalna w skali Kościoła powszechnego. Jak się okazuje, dla Kurii Rzymskiej marginalna jednak nie była – bo właśnie w tej kwestii przygotowano notę.
Wesprzyj nas już teraz!
Tekst jest relatywnie krótki – to tylko dwie strony, podzielone na 11 akapitów.
Kardynał Arthur Roche zaczął od stwierdzenia, że liturgia w życiu Kościoła zawsze się zmieniała i przechodziła reformy. Podał kilka historycznych etapów rozwoju, by uzasadnić w ten sposób prawomocność reformy posoborowej.
Następnie powołał się na św. Pawła V, który w bulli „Quo primum” napisał, że powinien istnieć tylko jeden ryt celebracji Mszy świętej. W ten sposób kardynał zasugerował, że obecnie tylko Novus Ordo Missae jest prawomocny, podczas gdy ryt przedsoborowy – nie. Zdaniem kardynała ryt mszalny powinien zawsze charakteryzować się „elementami kulturowymi, które zmieniają w zależności od czasu i miejsca”.
Co ciekawe, trudno to stwierdzenie połączyć ze słowami Piusa V o konieczności istnienia jednego rytu – jak może istnieć jeden ryt, skoro według kardynała Roche’a powinien zmieniać się zależnie od miejsca?
Tak czy inaczej, kardynał Roche przekonywał, że wizja liturgiczna musi być dynamiczna: z jednej strony zachowywać zdrowe tradycje, z drugiej być otwarta na uprawniony postęp. Jedno bez drugiego nie powinno zachodzić.
Następnie purpurat zacytował papieża Franciszka, który ściśle wiązał reformę liturgiczną z reformą Kościoła w ogóle. W kolejnych paragrafach prefekt Dykasterii ds. Kultu Bożego powoływał się na wolę Ojców Soborowych, która miałaby skutkować właśnie w opracowaniu Novus Ordo Missae.
Zdaniem kardynała Roche’a wdrażanie w życie reformy liturgicznej cierpi z powodu „braku formacji”, co należy zmienić rozpoczynając od seminariów.
Wreszcie hierarcha zacytował słowa papieża Franciszka z „Desiderio desideravi”, gdzie tenże stwierdził kategorycznie: „nie możemy wrócić do tej formy rytu, którą Ojcowie Soborowi, cum Petro et sub Petro, uznali za wymagającą reformy”. Kardynał Roche zacytował słowa Franciszka wskazujące na to, że reforma liturgiczna była wyrazem przewodnictwa Ducha Świętego. Na tej podstawie papież domagał się „przywrócenia jedności rytu rzymskiego w całym Kościele” w postaci odejścia od rytu trydenckiego na rzecz upowszechnienia Novus Ordo Missae.
W przedostatnim, dziesiątym punkcie, prefekt Dykasterii ds. Kultu Bożego napisał, że zgoda Jana Pawła II czy Franciszka na używanie rytu przedsoborowego „nie była w żaden sposób związana z jego promocją”. Co znamienne, w ogóle nie wspomniał w tym paragrafie papieża Benedykta XVI – prawdopodobnie dlatego, że jego ocena kwestii liturgicznej po prostu nie pasuje do przyjętej narracji.
W ostatnim punkcie kardynał raz jeszcze zacytował „Desiderio desideravi” papieża Franciszka, gdzie papież pisał o ścisłym związku pomiędzy akceptacją II Soboru Watykańskiego i akceptacją reformy liturgicznej.
Podsumowując, nota kardynała Roche’a transmituje jeden konkretny pogląd: tradycyjna liturgia rzymska powinna zostać z Kościoła całkowicie wyeliminowana, gwoli absolutnej dominacji nowego rytu.
Trzeba podkreślić, że omówioną notę rozdano wszystkim członkom Kolegium Kardynalskiego obecnym na konsystorzu. Takie szerokie, oficjalne działanie musiało odbyć się za wyraźną aprobatą papieża Leona XIV.
Źródło: dianemontagna.substack.com
Pach
