„Moją i waszą Ofiarę” – co naprawdę znaczą te słowa?
Skoro podczas Mszy Świętej kapłan składa Bogu Ojcu Ofiarę w Osobie Chrystusa (in Persona Christi), to dlaczego zwraca się do wiernych ze słowami: „aby moją i waszą Ofiarę...”? W jaki sposób osoby świeckie uczestniczą w Najświętszej Ofierze?
Na zakończenie obrzędu Ofiarowania kapłan zwraca się do zgromadzonych wiernych słowami: „Módlcie się, aby moją i waszą Ofiarę przyjął Bóg, Ojciec wszechmogący”. Wierni odpowiadają: „Niech Pan przyjmie Ofiarę z rąk twoich na cześć i chwałę swojego imienia, a także na pożytek nasz i całego Kościoła świętego”.
Nie ulega wątpliwości, czym jest Ofiara składana przez kapłana. Są nią Ciało i Krew Chrystusa, które kapłan, działając w osobie Chrystusa, ofiaruje Bogu Ojcu. Dzięki przyjętym przez niego święceniom prezbitratu kapłan został włączony w kapłaństwo hierarchiczne. Sprawując Mszę Świętą, „użycza” on siebie Chrystusowi, który jako Najwyższy i Wieczny Arcykapłan składa Siebie w Ofierze Bogu Ojcu.
Czym jednak jest ofiara składana przez wiernych świeckich? Odpowiedź znajdujemy w Konstytucji dogmatycznej o Kościele Lumen gentium (nr 34):
Wszystkie bowiem ich uczynki, modlitwy i apostolskie przedsięwzięcia, życie małżeńskie i rodzinne, codzienna praca, wypoczynek ducha i ciała, jeśli odbywają się w Duchu, a nawet utrapienia życia, jeśli cierpliwie są znoszone, stają się duchowymi ofiarami, miłymi Bogu przez Jezusa Chrystusa (por. 1 P 2,5), ofiary te składane są zbożnie Ojcu w eucharystycznym obrzędzie wraz z ofiarą Ciała Pańskiego. W ten sposób i ludzie świeccy, jako zbożnie działający wszędzie czciciele Boga, sam świat Jemu poświęcają.
Wynika z tego jasno, że wierni uczestniczący we Mszy Świętej nie są jedynie widzami czy biernymi obserwatorami. Oni również składają Bogu ofiarę – z całego swojego życia: modlitwy, pracy, cierpień, obowiązków i codziennych trudów przeżywanych w zjednoczeniu z Chrystusem.
Trzeba jednak podkreślić, że nie jest to odrębna ofiara składana obok Ofiary Chrystusa. Potwierdzają to słowa odpowiedzi wiernych: „Niech Pan przyjmie Ofiarę z rąk twoich...”. Liturgia mówi nie o wielu ofiarach, lecz o jednej Ofierze, składanej przez ręce kapłana. Duchowe ofiary wiernych zostają włączone w jedyną Ofiarę Chrystusa i wraz z nią są składane Bogu Ojcu.
Dlatego słowa „moją i waszą Ofiarę” nie oznaczają dwóch różnych ofiar, lecz wskazują na dwa różne sposoby uczestnictwa w tej samej Ofierze. Kapłan składa Ofiarę sakramentalnie, działając in persona Christi, natomiast wierni jednoczą z nią swoje duchowe ofiary. W ten sposób cały Kościół uczestniczy w jednej i tej samej Ofierze Chrystusa, uobecnianej na ołtarzu podczas każdej Mszy Świętej.
Źródło: ncregister.com, pl.aleteia.org
AF
