Dla jednej palestyńskiej rodziny chrześcijańskiej koniec 2025 roku przyniósł rzadkie zwycięstwo – odzyskanie ziemi na mocy decyzji izraelskiego Sądu Najwyższego. Po latach walki, nieustraszonej aktywności i międzynarodowego oburzenia rodzina Kisiyów wreszcie wróciła na swoją rolę.
Sprawa zyskała światowy rozgłos w czerwcu 2019 roku, gdy 25-letnia Alice Kisiya dowiedziała się, że jej dom ma zostać zburzony. Jej rodzina była właścicielem jednoakrowej (0.4 hektara) farmy w dolinie Al-Makhrour, na obrzeżach Betlejem, w Strefie C na Zachodnim Brzegu. Zgodnie z prawem międzynarodowym obszar ten należy do Palestyny, choć obecnie jest okupowany przez Izrael, który nakłada skrajnie restrykcyjne ograniczenia na nowe inwestycje budowlane dla Palestyńczyków.
Gdy Alice miała osiem lat, jej ojciec Ramzi zbudował na farmie niewielką kawiarnię, zakładając nawet panele słoneczne do produkcji energii elektrycznej. Rodzina Kisiyów sprzedawała tam sałatki odwiedzającym turystom oraz organizowała świąteczne spotkania dla lokalnych chrześcijan i muzułmanów. Kiedy Alice skończyła 18 lat, jej ojciec wybudował dom obok kawiarni.
Wesprzyj nas już teraz!
Przez całe życie, jak mówi Alice, izraelskie władze atakowały jej rodzinę z powodu braku odpowiednich pozwoleń budowlanych. Dla Palestyńczyków proces uzyskania takiego pozwolenia jest tak skomplikowany, że w praktyce bywa niemożliwy. W rezultacie wnioski rodziny były odrzucane. Brak pozwolenia często kończy się rozbiórką. Alice znała ten labirynt biurokracji od dziecka: gdy miała sześć lat, izraelska Administracja Cywilna po raz pierwszy zburzyła jej dom – wspomina. Później rząd burzył rodzinną kawiarnię w latach 2012, 2013 i 2015. Za każdym razem rodzina ją odbudowywała. Konflikt osiągnął punkt kulminacyjny w 2019 roku, gdy żołnierze podjechali pod ich dom w kamizelkach kuloodpornych, w hełmach i z długą bronią. Żółta koparka, z potężnym ramieniem hydraulicznym, przebiła dach, aż dom zapadł się w sobie, unosząc chmurę pyłu.
Choć koparka zniszczyła ich dom, rodzinie udało się uratować duży krzyż, który z dumą umieścili na dachu, widoczny dla przechodniów. Jak wyjaśnia Alice, Kisiyowie należą do niewielkiej mniejszości chrześcijan, którzy od tysięcy lat żyją w dolinie Al-Makhrour i stanowią około 1 proc. ludności Zachodniego Brzegu. Wspólnota ta wspiera pobliski Kościół Narodzenia Pańskiego oraz Bazylikę Grobu Świętego.
Mimo zniszczenia domu – podkreśla Alice – „wciąż byliśmy na naszej ziemi i to było najważniejsze. Nikt nie mógł nas zmusić do odejścia”. Rodzina rozbiła na swojej posesji namiot. Nocami żydowscy nastolatkowie należący do gangu Hilltop Youth często wspinali się przez ogrodzenie i atakowali. W takich warunkach żyli przez pięć lat. „Zniszczyli nasz namiot 17 razy” – powiedziała Alice w rozmowie z katolicką platformą National Catholic Reporter.
31 lipca 2024 roku przedstawiciele Administracji Cywilnej siłą usunęli Kisiyów z ich ziemi. To wydarzenie stało się punktem zwrotnym w życiu Alice. Jak mówi, wcześniej jej rodzice zajmowali się pertraktacjami z Administracją Cywilną wyłącznie przez prawników. Po utracie ziemi Alice zorganizowała jednak protest typu sit-in wraz z Combatants for Peace – grupą Izraelczyków i Palestyńczyków.
W listopadzie 2024 roku Kisiyowie złożyli pozew przeciwko Administracji Cywilnej do izraelskiego Sądu Najwyższego. Sędziowie zażądali dokumentów potwierdzających, że izraelska spółka nieruchomości kupiła tę ziemię w 1969 roku. Urząd nie był w stanie przedstawić takich dokumentów i w czerwcu 2025 roku izraelski Sąd Najwyższy jednoznacznie stwierdził, że prawnymi właścicielami farmy są Kisiyowie. Rząd usunął nielegalnych osadników i pozwolił rodzinie wrócić. 23 grudnia 2025 roku Alice ponownie postawiła stopę na swojej roli. Jej rodzina, jak od pokoleń, świętowała Boże Narodzenie w pobliskim Betlejem, w miejscu narodzin Chrystusa.
O. jj KAI/ oprac. FA
