Liban otrzyma nowego błogosławionego. To maronicki patriarcha i ojciec niepodległości

W sobotę 25 lipca Liban doczeka się upragnionej beatyfikacji wybitnego maronickiego patriarchy. Elias Howayek okazał się nie tylko gorliwym przywódcą duchownym, ale odegrał również znaczącą rolę w procesie państwotwórczym. 

22 maja papież Leon XIV podpisał dekret potwierdzający cud, który utorował drogę do dzisiejszej beatyfikacji patriarchy Eliasa Howayeka. Nadprzyrodzone wydarzenie dotyczyło uzdrowienia Nayefa Abou Assiego, druzyjskiego oficera armii libańskiej, który cierpiał na przewlekłą chorobę kręgosłupa. Abou Assi obudził się pewnego dnia całkowicie wyleczony po śnie w którym widział nieznanego księdza, który obiecał że mu pomoże wyzdrowieć. Później na obrazach rozpoznał, że to był patriarcha Howayek.

Nowy libański błogosławiony urodził się w 1843 roku w Helcie, w północnym regionie Batroun w Libanie. Bł. Howayek po naukach w seminarium w Ghazir, gdzie osobiście poznał przyszła świętą Rafkę, oraz w Rzymie w Papieskim Kolegium Miejskim został wyświęcony na kapłana w 1870 roku podczas Soboru Watykańskiego I. Powrócił do Libanu, gdzie powierzono mu funkcję sekretarza patriarchy Massaada. W 1889r. został konsekrowany na biskupa a dziesięć lat później wybrano go patriarchą Libanu.

Założył Zgromadzenie Maronickich Sióstr Świętej Rodziny. Było to pierwsze żeńskie i maronickie zgromadzenie zakonne w historii Libanu i pierwsze w krajach Bliskiego Wschodu. Z jego inicjatywy wzniesiono wielką  figurę Matki Bożej Libańskiej na szczycie Harissy 3 maja 1908 roku, z okazji 50. rocznicy ogłoszenia dogmatu o Niepokalanym Poczęciu. Jest to do tej pory maryjne centrum Libanu.

Był wyjątkowym człowiekiem Bożym i synem Boskiej Opatrzności. Często powtarzał werset: „Jeśli oczy Boskiej Opatrzności są na ciebie zwrócone, śpij dobrze, bo jesteś bezpieczny mimo wszelkich lęków”. Wierzył, że każde wydarzenie w ludzkim życiu jest boskim darem i doświadczeniem danym przez Boga, za które należy dziękować.

Stał się ojcem niepodległości wielowyznaniowego kraju jakim jest Liban. – Jestem patriarchą Maronitów. Moje wyznanie to Liban i należę do wszystkich Libańczyków – te słowa patriarcha Howayek skierowa do francuskiego premiera Clemenceau 16 września 1919 roku, gdy udawał się na konferencję pokojową w Paryżu w Wersalu, by reprezentować Liban i walczyć o jego niepodległość.

To właśnie on, katolicki patriarcha, zdołał coś, czego nie potrafili dyplomaci ani generałowie: przekonać mocarstwa do powołania państwa, w którym chrześcijanie i muzułmanie mieli żyć razem, jako równi obywatele. To w jego obecności generał Gourot ogłosił Państwo Wielkiego Libanu we wrześniu 1920r.

Patriarcha Elias Howayek okazał ogromne ludzkie i chrześcijańskie wsparcie ormiańskim uchodźcom i sierotom po ludobójstwie tureckim.

Jego życzliwa postawa odegrała ważną rolę w zapewnieniu schronienia w Libanie tysiącom Ormian uciekającym z terenów dzisiejszej Turcji . W tych trudnych dniach wiele ormiańskich sierot, które przybyły do ​​Libanu, zostało tymczasowo zakwaterowanych w klasztorach i budynkach maronickich. Patriarcha zaoferował ormiańskim uchodźcom liczne wioski, by się osiedlali.

Założył pierwszą żeńską instytucję zakonną w historii Kościoła maronickiego i w ogóle wśród Kościołów wschodnich: Zgromadzenie Maronickich Sióstr Świętej Rodziny, które do dziś w Ebrine prężnie się rozwija i gdzie w jego murach jest sarkofag z ciałem bł. Eliasa Howayeka.

Nowy błogosławiony był inicjatorem procesu beatyfikacyjnego przyszłych świętych libańskich: Charbela , Rafki i Hardiniego. Zmarł w wigilię Bożego Narodzenia 1931r.

25 lipca patriarcha Howayek, który wywalczył niepodległość wielowyznaniowego Libanu, stanie się błogosławionym Kościoła katolickiego podczas uroczystości w Diman – letniej rezydencji patriarchów libańskich, którą wybudowano z jego inicjatywy.

Jacek Kotula