Maroko: Chrześcijanie chcą być wierni wierze. Nie dla przymusu islamskiej edukacji

W czwartek 8 października Koordynacja Marokańskich Chrześcijan i Związek Marokańskich Chrześcijan wysłały memorandum do Fatimy-Zahry El Mansouri. Marokańska strona internetowa Yabiladi, która uzyskała dostęp do dokumentu, donosi, że sygnatariusze domagają się pełni praw obywatelskich i prawdziwej wolności sumienia, po kilku nieudanych próbach osiągnięcia swoich celów w poprzednich latach.

W grudniu 2015 r. marokańscy chrześcijanie zwrócili się do króla Muhammada VI z prośbą o pomoc. Później podjęto kolejne kroki. W 2017 r. zwrócili się do premiera Saâd-Eddine’a El Othmaniego, w 2019 r. do Ministerstwa Spraw Wewnętrznych, a następnie do premiera Aziza Achannousza w 2021 r. Ponad 10 lat później ich główne postulaty pozostają niezmienione. 

Maroko od dawna jest domem dla zagranicznych wspólnot katolickich, szczególnie w archidiecezjach Rabatu i Tangeru. Kościoły są otwarte, odprawiane są Msze, a instytucje chrześcijańskie uczestniczą w życiu edukacyjnym i charytatywnym kraju. Jednak ta tolerancja nie przekłada się na taką samą wolność dla Marokańczyków, którzy przeszli na chrześcijaństwo. W społeczeństwie, w którym przynależność do islamu jest ściśle związana z rodziną i tożsamością narodową, nawrócenie na chrześcijaństwo może prowadzić do odrzucenia przez rodzinę, marginalizacji społecznej, zastraszania i dyskryminacji. Niektórzy wierzący są zmuszani do dyskretnego praktykowania swojej wiary, aby uniknąć konsekwencji nawrócenia. Nawrócenie osobiste nie jest jednoznacznie zdefiniowane jako przestępstwo. Artykuł 220 Kodeksu Karnego wyraźnie penalizuje jednak nakłanianie muzułmanów do zmiany religii, co komplikuje działania ewangelizacyjne.

Pierwszy postulat zawarty w memorandum dotyczy dostępu do miejsc kultu. Organizacje domagają się, aby marokańscy chrześcijanie mogli sprawować swoje obrzędy w oficjalnie uznanych kościołach, w ramach prawnych gwarantujących im bezpieczeństwo. Memorandum porusza również szereg kwestii rodzinnych. Sygnatariusze wnioskują o możliwość zawarcia związku małżeńskiego cywilnego lub wyznaniowego zgodnie ze swymi przekonaniami, bez konieczności odbywania ceremonii niezgodnych z ich wiarą. Chcą również, aby ich dzieci mogły rejestrować się pod imionami chrześcijańskimi bez napotykania przeszkód administracyjnych. W kwestii edukacji ubiegają się o to, aby nauka islamu była opcjonalna dla dzieci chrześcijańskich oraz aby w szkołach zapewniono możliwość nauki religii chrześcijańskiej. Proszą również o zapewnienie miejsc pochówku, które umożliwią grzebanie zmarłych zgodnie z obrządkiem chrześcijańskim.

Królestwo Maroka utrzymuje stosunki dyplomatyczne ze Stolicą Apostolską. W dniach 30-31 marca 2019 r. papież Franciszek odwiedził ten kraj, gdzie spotkał się z królem Muhammadem VI i zachęcił do dialogu między chrześcijanami a muzułmanami. Wizyta ta była ważnym momentem dla wspólnoty katolickiej, ale nie wyeliminowała trudności, z jakimi borykali się marokańscy konwertyci.

KAI/oprac. FA