Partię Demokratyczną tworzą dziś przebudzeni, socjaliści i islamiści. Co ich naprawdę łączy?

Armia-USA.jpg
fot. pixabay.com

Liberałowie i progresiści odchodzą. Ich miejsce zajęli „przebudzeni”, islamiści i socjaliści, którzy chcą zniszczyć ruch MAGA i Izrael. Tak o nowej Partii Demokratycznej w USA mówi konserwatywny komentator sceny politycznej, o wyraźnie pro-izraelskim nastawieniu, Victor Davis Hanson.

Hanson jest stypendystą im. Martina i Illie Anderson w Instytucie Hoovera. Specjalizuje się w historii klasycznej i wojskowości. Wcześniej był stypendystą National Endowment for the Humanities w Centrum Studiów Zaawansowanych Nauk Behawioralnych na Uniwersytecie Stanforda w Kalifornii (1992–1993). Pełnił także funkcję "profesora wizytującego" w zakresie literatury klasycznej na Uniwersytecie Stanforda (1991–1992), a także był corocznym stypendystą Wayne’a i Marcii Buske Distinguished Visiting Fellow in History w Hillsdale College (2004–2004) i profesorem wizytującym historii wojskowości w Akademii Marynarki Wojennej Stanów Zjednoczonych (2002–2003) oraz "profesorem wizytującym" polityki publicznej im. Williama Simona na Uniwersytecie Pepperdine (2010).

Autor setek artykułów, recenzji książek i felietonów prasowych na temat historii Grecji, rolnictwa i wojskowości, a także esejów o kulturze współczesnej. Napisał lub zredagował ponad dwadzieścia książek. Udziela się w amerykańskich mediach konserwatywnych. Prowadzi m.in. podcasty.

Zróbmy to razem!

Dla „Daily Signal” komentuje to, co się dzieje w polityce amerykańskiej. Ostatnio opisał, czym jest dzisiejsza „lewica” i Partia Demokratyczna. Przypomniał założenia tej partii jeszcze z lat 90., gdy odnosiła duże sukcesy pod rządami Billa Clintona.

Jeszcze w 1992 roku program wyborczy Konwencji Demokratycznej, podczas której nominowano Clintona, który później został wybrany prezydentem oraz program na Konwencji Demokratycznej w 1996 roku przewidywały walkę z migracją. Wskazywano na potrzebę zamknięcia granic, deportacji nielegalnych przybyszy i ochrony amerykańskich pracowników. Popierano umiarkowane cła i z podejrzliwością patrzono na Chiny. Chciano zwiększenia liczby policjantów o 100 000, surowego karania młodocianych sprawców brutalnych przestępstw. I tak dalej. Hanson mówi: - Mógłbym tak ciągnąć dalej, ale na litość boską, rozumiecie o co chodzi.

Dodał, że demokratom udało się nawet zrównoważyć budżet, co prawda dzięki pomocy Newta Gingricha i republikańskiej opozycji w latach 1998 - 2001. - Myślę, że można śmiało powiedzieć, że Partia Demokratyczna i to, o czym właśnie mówiłem, to w dużej mierze intelektualna praca Douga Schoena i Marka Penna, w mniejszym stopniu Jamesa Carville'a – komentuje.

I dodaje, że nic z tego dziś nie ma w obecnej Partii Demokratycznej. - Ci ludzie całkowicie odeszli. To znaczy, nadal są aktywni, komentują i nadal są w większości lojalnymi demokratami, ale zostali całkowicie zignorowani. A ta Partia Demokratyczna dzisiaj, dzisiaj wygląda jak Partia Republikańska.

Co ma na myśli? Chodzi o to, że obecna Partia Demokratyczna przeszła tak ogromne przeobrażenie, że nie chce mieć nic wspólnego ze swoim dziedzictwem. Już nie szanuje Billa Clintona, który zdaniem Hansona, „naprawdę rozruszał kraj i zrobił wiele dobrego”.

Więc kto został? – pyta. I odpowiada: - Cóż, wciąż jest kilku skostniałych liberałów. Są trochę jak Clinton, ale byli bardziej liberalni. Chyba Chuck Schumer, Nancy Pelosi. To byli ludzie z lewego skrzydła Partii Demokratycznej Billa Clintona. Lewego skrzydła. Byli trochę silniejsi. Chcieli powszechnej opieki zdrowotnej.

Pozostali także „progresiści Obamy”, którzy toczą wojnę z paliwami kopalnymi, chociaż „nie w sposób ekstremalny” i chcą częściowo otwartych granic, bo ktoś musi im „prać, gotować, zbierać plony”.

Jeszcze w latach 90. ub. wieku demokraci mieli liberalne podejście do wolności słowa. - Nie było kwestii osób transpłciowych. Byli przeciwni pornografii, ale nie na tyle, żeby chcieli jej zakazać. Byli trochę liberałami w stylu ‘Playboya’ – kontynuuje Hanson i dodaje, że „tych progresistów już nie ma”, „liberałowie skostnieli i odeszli, a to, co ich zastąpiło, to progresiści, którzy są trochę jak Elizabeth Warren”.

Owi progresiści domagali się ochrony konsumentów, chcieli pozywać korporacje, byli związani z Greenpeace i „o wiele bardziej muskularni”. Konserwatywny komentator dodaje, że próbuje dokonać rozróżnienia, którego tak naprawdę nie ma pomiędzy „skostniałymi liberałami” a „skostniałymi progresistami”, szukając pośród nich miejsca dla takich polityków jak Elizabeth Warren, czy Chuck Schumer. Ta „stara ekipa” demokratów, co prawda „wciąż gra w tym samym sektorze” i „od czasu do czasu współpracuje z republikanami” ale nie tak jak Bill Clinton. Są bardziej liberalni, wydają więcej pieniędzy na aktywność społeczną w kwestiach różnorodności, akcji afirmatywnej, feminizmu i uroszczeń osób homoseksualnych.

Ale oni również „skostnieli”. - Chuck Schumer jest pod ogromną presją. Nancy Pelosi to osiemdziesięciolatka, która odeszła. Mamy teraz trzy różne grupy, które zaczynają przejmować kontrolę nad Partią Demokratyczną. Jedną z nich są ludzie DEI (Różnorodność, Równość i Inkluzja). Są to tzw. osoby o zróżnicowanym, równym i inkluzywnym pochodzeniu. Identyfikują się głównie, choć niekoniecznie, jako Hindusi, Arabowie, Afroamerykanie, Latynosi czy rdzenni Amerykanie, ale jako osoby, które nie są białe – wskazuje konserwatywny komentator. Te osoby przedstawiają się jako ofiary białych.

Nie jest to pokolenie Charlesa Rangela czy Jima Clyburna, ludzi, którzy niejako wyszli z ruchu praw obywatelskich i pierwotnie opowiadali się za tyglem kulturowym, integracją, asymilacją oraz równością szans.

„Nowy ruch DEI” jest znacznie bardziej radykalny, bo oczekuje równych  rezultatów, reparacji i „bez przerwy mówi o białej supremacji, białych przywilejach, białej wściekłości”. Podkreślają, że kluczowa jest rasa dla identyfikacji danej osoby.

Cała ta „drużyna DEI” obejmuje m.in. Ilhan Omar, Alexandrę Ocasio-Cortez itd. Wcześniej, ta grupa była w zdecydowanej mniejszości w Partii Demokratycznej. Obecnie połączyła siły z dwoma innymi grupami, to jest z „islamistami” i socjalistami.

„Islamistów” reprezentuje populacja migrantów z Bliskiego Wschodu, która obecnie w USA stanowi 5 milionów osób i skoncentrowała się na określonych obszarach, na przykład w Dearborn w stanie Michigan.

Mieli oni skorzystać na wielomiliardowych wydatkach, które w ciągu ostatnich 20 lat trafiły na uniwersytety. Hanson przypomina, że w czasach, gdy on studiował, to jest w latach 70. ub. wieku wydziały zajmujące się sprawami Bliskiego Wschodu liczyły zaledwie dwie lub trzy osoby, przy czym jedna z nich zawsze była historykiem żydowskim, a druga arabskim. Teraz ma być inaczej.

- Dzięki darowiznom z Arabii Saudyjskiej, Kuwejtu, Kataru i państw Zatoki Perskiej, dysponują ogromnymi funduszami. Mają wydziały liczące 10, 20 osób. Oferują wszelkiego rodzaju stopnie naukowe i stanowią naturalne ogniwo dla ogromnej liczby studentów. Do Stanów Zjednoczonych przyjeżdża 50, 60 tysięcy studentów z Bliskiego Wschodu - sugeruje.

Zalicza do nich np. podcastera Hasana Pikera, Ilhan Omar, Abdul El-Sayeda, nowego senatora Partii Demokratycznej z [Michigan], czy reprezentanta-elekta Adama Hamawy, burmistrza Nowego Jorku Zohrana Mamdanisa, który ma niszczyć białe, bogatsze dzielnice. - To więc nowa grupa. Można by pomyśleć, że nie mieliby miejsca w Partii Demokratycznej z różnych powodów. Islamiści mieli tradycyjne tarcia z czarną społecznością i widzimy to trochę dzisiaj w Detroit, gdzie doszło do odejścia czarnych demokratów z powodu kandydatury El-Sayeda. Ale przede wszystkim islamiści mówią: „Jesteśmy, tak jak wy, ofiarami kolonializmu białych osadników i dlatego mamy ze sobą więcej wspólnego” - zauważa Hanson, dodając, że ci „islamiści” zawiązali koalicję – co prawda chwiejną, ale jednak - z „drużyną DEI”.

Trzeci filar współczesnej Partii Demokratycznej mają tworzyć socjaliści, którzy jeszcze do niedawna byli „mało znaną, nieistotną grupą”. Hanson wskazuje, że 85% pośród nich stanowią biali i skupiają się głównie w Boulder w Kolorado, na Brooklynie, Manhattanie w Nowym Jorku, w Waszyngtonie, San Francisco, Austin, Portland czy Seattle. Posiadają w większości wyższe wykształcenie i mają ogromne aspiracje, ale „z tendencją do staczania się w dół”. Mają dyplomy z politologii, kursów Dash Studies, socjologii, psychologii, ochrony środowiska i innych, które nie zapewniają im odpowiednio wysokich dochodów, prestiżu i wpływu w niezwykle drogich enklawach miejskich, w których chcą żyć.

- Ocierają się o profesjonalnych prawników, lekarzy, finansistów, ludzi z Wall Street i mówią: „On ma tyle pieniędzy. Ona jest prezesem. Nie mogę kupić mieszkania. Nie mogę kupić domu”. I są bardzo rozgoryczeni. Obwiniają system za swoje osobiste nieszczęście. Nie mają pieniędzy swoich rodziców – sugeruje Hanson.

Ta grupa nieco sfrustrowanych ludzi, którzy wciąż posiadają niespłacone kredyty studenckie, ma dążyć do zniszczenia kapitalizmu. Domaga się także wprowadzenia powszechnej opieki zdrowotnej i chce podniesienia podatków. Stąd dołączyli do „drużyny DEI” i „islamistów”.

- Teraz niektórzy z was powiedzą: „To nie może się wydarzyć”. Islamsko-socjalistyczna koalicja DEI nie ma sensu, ponieważ socjaliści są albo agnostykami, albo ateistami. Islamiści są hiperreligijni. Socjaliści twierdzą, że są panglobalni, że czują, że podobnie jak w dawnym Związku Radzieckim, mają pokrewieństwo z każdym komunistą lub socjalistą. Islamiści są etnocentryczni i religijnie skoncentrowani. Socjaliści uważają, że gejowski styl życia to po prostu alternatywny styl życia. Mamy styl życia osób transpłciowych. Islamiści? Oni są przeciwni Koranowi. Co ich łączy? Kim są skostniali liberałowie, sceptyczni postępowcy, ludzie DEI, islamiści, socjaliści, co ich teraz łączy? – pyta Hanson.

I odpowiada, że są dwie rzeczy: „gardzą Donaldem Trumpem do tego stopnia, że ​​ich nienawiść do niego i chęć zniszczenia go oraz ruchu MAGA na razie przezwycięża indywidualne podziały” i „gardzą żydowskim państwem Izrael oraz jego zwolennikami, zarówno Żydami, jak i nie-Żydami”. Teraz jest to kwestia jednocząca.

Jeśli chodzi o wszystkie inne rzeczy, to w zasadzie są lewicowi i zgadzają się co do migracji, przestępczości i energii. Obecnie jednak dla członków nowej Partii Demokratycznej najważniejsze jest zniszczenie ruchu MAGA i zmiana polityki wobec Izraela.

Hanson krytycznie wypowiedział się także na temat stanu obecnej Partii Republikańskiej i prawicy amerykańskiej, która w dużej mierze stała się lewicowa.

Wskazał, że spora część początkowych „zwolenników Trumpa” zdezerterowała, popierając obecnie demokratów. Ci ludzie niegdyś wierzyli w wolny i nieskrępowany handel, w zasadzie otwarte granice, aborcję na żądanie i nie chcieli wdawać się w wojnę kulturową. Podzielali libertariańskie idee.

Dzisiejsi zwolennicy Trumpa dzielą się na dwie grupy: najbardziej skrajną, odstępców zwolenników Trumpa, którzy znienawidzili MAGA i Donalda Trumpa do tego stopnia, że całkowicie przeszli na stronę lewicy np. George Will, czy Bill Kristol i ich współpracownicy, którzy poparli Zohrana Mamdaniego i Abdula El-Sayeda. Nie są już więc na prawicy, ale stali się „skrajnie lewicowymi demokratami”.

Jest także „inna grupa apostatów”, lewicowi „Nigdy Trumpowcy”, którzy nigdy nie lubili Trumpa ani ruchu MAGA, ale uważali go za lepszą alternatywę. Ta grupa zazwyczaj jest bardzo krytyczna wobec obecnego prezydenta, bagatelizując jego sukcesy i wyolbrzymiając jego braki. Zarzuca ona Trumpowi, że odszedł od „złotego standardu republikanizmu” George'a Busha, Johna McCaina, Boba Dole'a i Mitta Romneya.

Tworzą ją ludzie związani z „Wall Street Journal”, „National Review Online”, ortodoksyjni członkowie Partii Republikańskiej, establishment tej partii, który opowiada się za libertariańską ekonomią leseferyzmu, otwartymi granicami, aborcją i zgadzają się z Donaldem Trumpem w wielu innych kwestiach, ale nie są w stanie odzyskać sterów i kontrolować partii.

Dziś w Partii Republikańskiej dominują zwolennicy MAGA, którzy są podzielni nieproporcjonalnie. Około 80% z nich to „doktrynerscy zwolennicy Trumpa”, którzy w polityce zagranicznej są „jacksonianami”, a w polityce wewnętrznej opowiadają się za ścisłym zabezpieczeniem granic, zakończeniem subsydiów Zielonego Nowego Ładu, rozwojem paliw kopalnych, zajęciem aktywnego stanowiska kulturowego przeciwko DEI, głównym mediom itp. Pozostałą grupę stanowią nowi neoizolacjoniści, którzy nie chcą w ogóle angażować się za granicą, krytykują decyzję Trumpa o wyeliminowaniu generała Kasema Sulejmaniego, szefa elitarnej jednostki sił irańskich oraz Abu Bakra al-Baghdadiego. Krytykują ekstradycję Nicolasa Maduro, atak na Iran i domagają się nie tylko odcięcia pomocy dla Izraela, ale radykalnej zmiany relacji z tym państwem.

Tych nowych izolacjonistów Hanson nazywa „carlsonitami”. Chodzi o zwolenników Tuckera Carlsona. Ta grupa ma także być rasistowska, ponieważ kładzie nacisk na zdecydowaną walkę z migracją i twierdzi, że kraj został założony w 94% przez Europejczyków, tak zwanych białych i dlatego musi zachować silną, chrześcijańską, białą, rdzenną tożsamość.

Jednak i oni mają „wrogów na prawicy” w postaci tak zwanych groypersów, czyli ludzi Nicka Fuentesa. Co prawda, zgadzają się z „carlsonitami” w wielu kwestiach, ale są bardziej antysemiccy, podkreślając, że „Żydzi byli problemem w wielu aspektach historii” i są sceptyczni wobec Holokaustu.

Zdaniem Hansona, mają oni wierzyć, że „trzeba być aktywnym antysemitą, zachować postawę antyimigrancką i być aktywnym pro-białym, przeciwstawiać się Partii Republikańskiej i ruchowi MAGA”.

Zdaniem Hansona, to właśnie „carlsoniści” i „groyperzy” mają najbardziej cieszyć się z porażki ruchu MAGA w wyborach uzupełniających.

„Zgadzamy się z wami w sprawie granicy. Zgadzamy się z wami w sprawie deportacji. Zgadzamy się z wami w sprawie zagrożeń związanych z DEI. Zgadzamy się z wami w sprawie obniżenia wskaźnika przestępczości i zgadzamy się z wami w sprawie wzmocnienia obrony Ameryki. Ale ze względu na wasze relacje z Izraelem i wojnę z Iranem mamy nadzieję, że wszystko stracicie, a ten program zostanie zniweczony i demokraci przyjdą, cała partia się rozpadnie. A z popiołów powstanie Groyper Carlson Phoenix i wyłoni się nowy rodzaj konserwatyzmu – ironizuje Hanson, opisując sposób myślenia „prawicowych” frakcji, sprzeciwiających się polityce Trumpa wobec Izraela i Iranu.

Uważa, że to są „urojenia”, ale czas pokaże, co z tego się urodzi.

Źródło: dailysignal.com

AS

Zróbmy to razem!
Będziemy mogli trwać w naszej walce o Prawdę wyłącznie wtedy, jeśli Państwo – nasi widzowie i Darczyńcy – będą tego chcieli. Dlatego oddając w Państwa ręce nasze publikacje, prosimy o wsparcie misji naszych mediów.
Wybierz kwotę: