Setki tysięcy wiernych na Mszy świętej z Leonem XIV
- Tylko Chrystus może ugasić najgłębsze pragnienie człowieka: sensu, prawdy, miłości i spełnienia – powiedział Leon XIV podczas sobotniej Mszy świętej na Placu Concorde w Paryżu. Papież zachęcił Francuzów, by czerpiąc z „żywej wody” Ewangelii, stawali się dla innych źródłem nadziei, pokoju i miłości. „Człowiek jest w gruncie rzeczy istotą, która pragnie, a tę wewnętrzną pustkę może wypełnić jedynie Bóg” – mówił papież.
Leon XIV zwrócił uwagę, że osiągnięcia, dobra materialne i doraźne przyjemności nie są w stanie ostatecznie zaspokoić ludzkiego serca. Zachęcił wiernych, by zapytali samych siebie, czego naprawdę szukają i z jakiego źródła czerpią.
Był to kulminacyjny punkt programu paryskiej wizyty papieża – pierwszego etapu jego czterodniowej podróży apostolskiej do Francji. Przed liturgią Leon XIV przejechał w papamobile spod Łuku Triumfalnego słynną aleją Champs-Elysées, gdzie na półtorakilometrowej trasie zgromadziło się 700 tysięcy wiernych, którzy następnie uczestniczyli w Mszy świętej transmitowanej na wielkich telebimach. Na Placu Zgody obecni byli m.in. premier Francji Sébastien Lecornu, a także Brigitte Macron. Śpiewał 1300-osobowy chór. Mszę wotywną ku czci Najświętszej Maryi Panny sprawowało z Leonem XIV ponad 2 tysiące duchownych, w tym około stu biskupów.
Pierwsze czytanie zaczerpnięto z Księgi Ezechiela (Ez 47, 1-2. 8-9. 12) o wypływającej ze świątyni wodzie, która przynosi zbawienie. Psalmem responsoryjnym był fragment Księgi Izajasza (Iz 12, 2 – 6) z refrenem: „Będziecie czerpać ze zdrojów zbawienia“. Melodię jego refrenu skomponował Karol Mossakowski, organista z paryskiego Kościoła św. Sulpicjusza. Fragment Ewangelii według św. Jana (J 7, 37 – 39a) przytaczał słowa Jezusa: „Jeśli ktoś jest spragniony, a wierzy we Mnie – niech przyjdzie do Mnie i pije! Jak rzekło Pismo: Rzeki wody żywej popłyną z jego wnętrza”.
W homilii papież wskazał, że Jezus, „źródło wody żywej”, odpowiada na najgłębsze pragnienie człowieka i prowadzi go do pełni życia. – Dla Niego nikt z nas nie jest numerem w dowodzie osobistym ani numerem ewidencyjnym, lecz osobą – jedyną i niezastąpioną – powiedział Laon XIV. Przypomniał, że Chrystus jako Dobry Pasterz bierze na ramiona „owce zmęczone i zranione”, a zagubione z czułością sprowadza z powrotem. „Objawia nam bezwarunkową miłość Boga” – podkreślił papież.
Modlitwa za Francję
Zwracając się do Francuzów, zachęcił ich, by czerpali z „przebitego Serca Jezusa” i nie zatrzymywali wiary dla siebie. – Do was należy nieść nadzieję tam, gdzie panują zniechęcenie i duchowa oschłość – powiedział Leon XIV. Przypomniał też bogatą historię świętości Francji, wymieniając m.in. pierwszych świętych męczenników: Blandynę, Potyna i Ireneusza, a także świętych: Marcina, Franciszka Salezego, Wincentego a Paulo, bł. Fryderyka Ozanama i św. Joannę Jugan. Podkreślił, że także dziś wielu Francuzów angażuje się na rzecz życia, rodziny, prawdy, pokoju, braterstwa i sprawiedliwości.
Szczególnie pozdrowił rodziny, młodych, katechumenów i neofitów. Młodych nazwał „Kościołem dnia dzisiejszego”, dziękując im za entuzjazm, dynamizm i zaangażowanie we wspólnotach.
Katechumenów i neofitów zachęcił, by swoim życiem dawali świadectwo wiary i pomagali innym stawiać pytania o sens życia. – Niech dar Ducha Świętego uczyni was żywymi świadkami, gotowymi szerzyć wokół siebie cywilizację miłości – powiedział papież.
Na zakończenie modlił się za Francję, prosząc, aby „woda żywa Ducha Świętego” rozlała się po całym kraju, a ziarna wiary, nadziei i miłości przyniosły obfity owoc.
W modlitwie wiernych, której intencje odczytało pięcioro neofitów, powierzano Bogu „lud ochrzczonych – aby napełniony darem Ducha żył nowością życia w Chrystusie i zachęcał katechumenów do wytrwania na drodze do sakramentów”; papieża Leona – „aby na wzór Chrystusa Dobrego Pasterza z troską świadczył o czułości Boga wobec każdego człowieka oraz był budowniczym komunii i jedności Kościoła”; rządzących – „aby oświeceni mądrością szukali dobra wspólnego oraz krzewili sprawiedliwość, pokój i szacunek należny każdemu ludzkiemu życiu”; cierpiących „na ciele i na duchu – aby oświeceni w swojej próbie światłem Pana, znaleźli niezbędne wsparcie w tych, którzy się nimi opiekują, oraz pociechę w obecności braci”, a także za młodzież – „aby darząc zaufaniem Zmartwychwstałego Chrystusa, ukazywała w społeczeństwie nadzieję, której potrzebują nasze czasy, oraz wzrastała w wartościach ludzkich i chrześcijańskich”.
Po Komunii świętej arcybiskup Paryża Laurent Ulrich podziękował Leonowi XIV za jego wizytę w tym mieście. – Francja czekała na Ciebie – powiedział hierarcha, podkreślając, że na spotkania z papieżem przybyli wierni z całego kraju. Hierarcha podziękował także 14 tysiącom wolontariuszy oraz członkom ekip zaangażowanych w organizację papieskich spotkań. Zapewnił, że wierzący zostali umocnieni w wierze, a niewierzący czują się wysłuchani. Podziękował Leonowi XIV za uwagę poświęconą katechumenom i nowo ochrzczonym, ich drodze wiary oraz francuskiemu doświadczeniu synodalnemu.
Hierarcha przypomniał wizerunek Matki Bożej, który znajdował się w katedrze i został zniszczony podczas pożaru 15 kwietnia 2019 roku. Dzięki zachowanym fotografiom udało się go wiernie odtworzyć. Jego kopię przekazał papieżowi w imieniu archidiecezji paryskiej i pozostałych ośmiu diecezji stołecznej prowincji kościelnej. – Ojcze Święty, dziękujemy za wszystko. Będziemy Ci teraz towarzyszyć w Lourdes i w Metzu – zapewnił abp Ulrich.
Miejsce chwały i hańby
Place de la Concorde to jeden z najokazalszych i największych placów w Paryżu. Zaprojektowany w 1755 roku według pomysłu pierwszego architekta dworskiego Ange-Jacques’a Gabriela, pierwotnie nosił nazwę Placu Ludwika XV, na cześć ówczesnego króla Francji. W centrum placu wznosi się egipski obelisk z różowego granitu, którego wierzchołek pokryty jest złotem. Pochodzi on sprzed 3 300 lat i został podarowany Francji w 1830 roku przez Muhammada Alego, wicekróla (kedywa) Egiptu. Zanim obelisk, ważący 230 ton i mierzący około 23 metrów wysokości, został przeniesiony do stolicy, znajdował się w świątyni Ramzesa w Tebach (dzisiejszym Luksorze). Po bokach obelisku górują dwie monumentalne fontanny oddające hołd marynarce: Fontaine des Mers (Fontanna Mórz) i Fontaine des Fleuves (Fontanna Rzek). Zainaugurowane w 1840 roku, zostały zaprojektowane przez Jakoba Ignaza Hittorffa na wzór fontann na Placu św. Piotra w Rzymie. Od strony Sekwany pierwsza z nich jest ozdobiona postaciami symbolizującymi Morze Śródziemne, ocean i żeglugę morską, natomiast druga od strony Rue Royale jest ozdobiona siedzącymi postaciami przedstawiającymi Ren, Rodan i żeglugę rzeczną.
Ośmiokątny kształt placu podkreśla osiem alegorycznych posągów, wykonanych przez czterech różnych artystów, przedstawiających miasta, które w drugiej połowie XVIII wieku były głównymi ośrodkami Francji: Brest i Rouen autorstwa Jeana-Pierre’a Cortota; Lyon i Marsylia autorstwa Louisa Petitota; Bordeaux i Nantes autorstwa Louisa-Denisa Caillouette’a; Lille i Strasburg autorstwa Jamesa Pradiera. Ponadto na placu znajdują się dwa wspaniałe pałace zlecone przez Ludwika XV: Hôtel de Crillon, przekształcony w 1909 roku przez architekta Waltera-André’a Destailleura w luksusowy hotel, gdzie w 1778 roku Ludwik XVI i Benjamin Franklin podpisali traktat, na mocy którego Francja ratyfikowała niepodległość nowych Stanów Zjednoczonych Ameryki; oraz Hôtel de la Marine, od 2021 roku otwarty dla zwiedzających (w tym sale reprezentacyjne i apartamenty z XVIII wieku), w którym można podziwiać skarby kolekcji szejka Hamada Bin Abdullaha Al-Thaniego, członka rodziny królewskiej Kataru.
Pomimo, a może właśnie z powodu silnych powiązań z monarchią właśnie Place de la Concorde był areną jednych z najkrwawszych wydarzeń rewolucji francuskiej: to właśnie tutaj ustawiono gilotynę, na której „oświeceni” barbarzyńcy ścięli ponad tysiąc osób, w tym króla Ludwika XVI i jego żonę Marię Antoninę, a później także rewolucjonistów Dantona i Robespierre’a. Obecną nazwę plac otrzymał pod koniec okresu krwawych rządów terroru.
Położony w centralnej części tkanki miejskiej stolicy Place de la Concorde zajmuje strategiczne miejsce na styku dwóch głównych osi miasta: osi północ-południe, która rozciąga się od wzgórza Montmartre przez domy towarowe przy Boulevard Haussmann, aż do kościoła Madeleine i Zgromadzenia Narodowego; oraz osi zachód-wschód (tzw. osi historycznej), która przebiega przez Wielki Łuk La Défense, Łuk Triumfalny, Pola Elizejskie, Ogrody Tuileries i Luwr.
Źródło: KAI, PCh24.pl
Leon XIV do francuskiej młodzieży: „Bądźcie świadkami Chrystusa!”
