Dzisiaj

Wielka Brytania: już 700 duchownych anglikańskich przeszło na katolicyzm

(Zdjęcie ilustracyjne. Źródło: Pixabay, Quidec Pacheco)

W latach 1992-2024 około 700 duchownych anglikańskich, w tym 16 „biskupów” nawróciło się na katolicyzm. Spośród nich 486 przyjęło ważne święcenia kapłańskie, a 5 zostało diakonami stałymi.

Duchowni, którzy nawrócili się na katolicyzm, jeśli chcą nadal kontynuować posługę, muszą przyjąć ważne święcenia kapłańskie. W 1896 r. bowiem papież Leon XIII orzekł w bulli Apostolicae curae, że „święcenia” anglikańskie są „absolutnie nieważne i całkowicie bezskuteczne”. Jako powód papież wskazał, że w XVI-wiecznym anglikańskim Ordinalu usunięto jednoznaczne odniesienia do kapłaństwa ofiarnego i Mszy jako ofiary. Tymczasem zmieniona forma święceń wyrażała inną teologię urzędu, niezgodną z katolickim rozumieniem kapłaństwa. W konsekwencji – nawet jeśli zachowano sukcesję biskupów – intencja biskupa udzielającego święceń była uznana za niewystarczającą.

Spośród byłych anglikan wyświęconych na katolickich kapłanów 69 proc. pracuje w diecezjach w Anglii i Walii; pozostali w diecezjach na świecie lub w zgromadzeniach zakonnych, do których wstąpili. Nieliczne przypadki powrotu do Kościoła anglikańskiego miały miejsce głównie w latach 90. XX wieku.

Wesprzyj nas już teraz!

Zaobserwowano dwie fale konwersji na katolicyzm. Pierwsza nastąpiła po decyzji Kościoła Anglii z 1992 roku o święceniach kapłańskich dla kobiet, która weszła w życie dwa lata później. Do Kościoła katolickiego przeszło wówczas ponad 150 anglikańskich duchownych.

Druga fala nastąpiła po wydaniu konstytucji apostolskiej „Anglicanorum coetibus” przez Benedykta XVI w 2009 roku,w której wyniku powstał w 2011 roku powstał Ordynariat personalny Matki Bożej z Walsingham. Ta struktura kanoniczna umożliwiła anglikanom wejście w pełną komunię z Kościołem katolickim, zachowując niektóre elementy własnej tradycji liturgicznej, duchowej i duszpasterskiej. Doszło wówczas do około 80 kolejnych konwersji anglikańskich duchownych.

Poza tymi dwoma wyjątkowymi momentami rejestruje się co najmniej dziesięć konwersji i święceń rocznie.

Badaczy zaskoczył fakt, że 29 proc. wszystkich wyświęconych księży w diecezjach Anglii i Walii w latach 1992-2024 stanowili byli duchowni anglikańscy. Dodając święcenia w Ordynariacie Matki Bożej z Walsingham odsetek ten wzrasta do 35 proc. A w latach 2015-2024 byli anglikanie stanowili niemal jedną piątą wszystkich wyświęconych. Spośród 53 byłych duchownych anglikańskich, którzy zostali w tym okresie księżmi katolickim, 28 wybrało Ordynariat, a 25 zostało inkardynowanych do różnych diecezji. Był to więc znaczący wkład w stan liczebny duchowieństwa w Kościele katolickim dotkniętym kryzysem powołań.

Nie zawsze przejście anglikańskiego duchownego na katolicyzm wiązało się z przyjęciem święceń kapłańskich. Wielu znalazło pracę świecką, a niektórzy osiągnęli już wiek emerytalny. Wywiady przeprowadzone na potrzeby badania wykazały, że droga do Kościoła katolickiego często była wynikiem długich lat wątpliwości i wewnętrznych niepokojów. Ogromne znaczenie w podjęciu decyzji o opuszczeniu anglikanizmu miały również takie kwestie jak: utrata dotychczasowych zarobków, domu parafialnego, szkoły dla dzieci, niepewność przyszłego zatrudnienia. Dla wielu nawrócenie oznaczało skok w próżnię, w którą pociągają całą swoją rodzinę.

Ci, którzy wybrali kapłaństwo katolickie, zaczynali iść drogą często z góry nieokreśloną, różną w zależności od diecezji i naznaczoną długimi okresami formacji, oczekiwaniem na aprobatę Stolicy Apostolskiej, zwłaszcza w przypadku duchownych żonatych, jak też okresami trudnej sytuacji finansowej. Wielu rozmówców opowiadało o latach silnego stresu, przeżywanego w sytuacji niewiedzy, czy do ich święceń w ogóle dojdzie. Sytuacja uległa zmianie od czasu utworzenia Ordynariatu, dzięki któremu ta droga do kapłaństwa była bardziej zdefiniowana, bez odbierania jednak powołań diecezjom.

Od 1896 r. istnieje Stowarzyszenie św. Barnaby, które zajmuje się pomocą duszpasterską, prawną i finansową dla duchownych i osób konsekrowanych z innych wyznań chrześcijańskich, którzy chcą stać się katolikami.

Źródło: KAI / SIR

Kobiety-kapłanki, głos sumienia, przykład kard. Newmana… Dlaczego anglikańscy duchowni wybierają katolicyzm?

Anglikanie odwracają się od feminizmu i homo-herezji. Wielu rozważa konwersję na katolicyzm

Wesprzyj nas!

Będziemy mogli trwać w naszej walce o Prawdę wyłącznie wtedy, jeśli Państwo – nasi widzowie i Darczyńcy – będą tego chcieli. Dlatego oddając w Państwa ręce nasze publikacje, prosimy o wsparcie misji naszych mediów.

Udostępnij

Udostępnij przez

Cel na 2026 rok

Zatrzymaj ideologiczną rewolucję. Twoje wsparcie to głos za Polską chrześcijańską!

mamy: 10 050 zł cel: 500 000 zł
2%
wybierz kwotę:
Wspieram