Jak dobrze przygotować siebie oraz innych do śmierci?

smierc-umieranie.jpg
fot. AdobeStock

Szczęść Boże!

Każdego dnia na świecie umiera 174 tys. ludzi (2 osoby na sekundę), z czego bardzo wielu idzie na wieczne potępienie. Wiele osób nie dba o swoje zbawienie, nie żyje w łasce uświęcającej, popełnia wiele grzechów, nie modli się i zaniedbuje inne aspekty dobrego życia.

Matka Boża w Fatimie (w dniu 13 lipca 1917 roku) mówiła: „Módlcie się, módlcie się wiele i czyńcie ofiary za grzeszników, bo wiele dusz idzie do piekła, dlatego że nie ma nikogo, kto by się za nie ofiarował i modlił”.

Zróbmy to razem!

Także nasz Pan Jezus Chrystus przestrzega nas, byśmy nie poszli drogą „w ogień nieugaszony, gdzie robak ich nie umiera, a ogień nie gaśnie” (Ewangelia według św. Marka 9,43-48) oraz „Wtedy powie i tym po lewej stronie: Idźcie precz ode Mnie, przeklęci, w ogień wieczny, przygotowany diabłu i jego aniołom!” (Ewangelia według św. Mateusza 25,41).

Św. Leonard z Porto Maurizio w kazaniu „O małej liczbie zbawionych” mówił, że w godzinę śmierci św. Bernarda zmarło 33 tys. osób. Św. Bernard i jeden archidiakon, którzy czynili surową pokutę poszli prosto do Nieba, 3 osoby do Czyśćca, zaś cała reszta do Piekła na wieczne potępienie. Św. Leonard mówił także: „Większa liczba dorosłych chrześcijan jest potępiona”, powołując się na kardynałów Kajetana i św. Roberta Bellarmina oraz uczonego Franciszka Suareza. Św. Alfons Maria de Liguori mówił: „Odkładanie nawrócenia posyła wielu chrześcijan do piekła”.

Są różne zagadnienia dotyczące tego, jak dobrze przygotować siebie oraz innych do śmierci. Ja tu wymieniam niektóre. Warto czytać tradycyjną katolicką literaturę na ten temat i podjąć działanie.

Między innymi św. Franciszek Salezy mówi: „Następnie należy określić konkretne środki, które pomogą zachować dobre postanowienia, i pilnie je stosować: częstą modlitwę, korzystanie z sakramentów, dobre uczynki, poprawę rozpoznanych wad, unikanie okazji do grzechu”. (Wprowadzenie do życia pobożnego, część 5, rozdział 15). Bardzo dobrą rzeczą może być (a nieraz konieczną!) – spowiedź generalna, z całego życia.

Święci mówią, że jedna godzina w Czyśćcu jest jak 100 lat największych męczarni na ziemi. A Piekło jest jeszcze gorsze od Czyśćca i trwa wiecznie! Gdy minie miliard miliardów lat, potępieni w piekle będą mogli powiedzieć: „Dopiero zaczęliśmy naszą mękę, przed nami nadal cała wieczność i to bez żadnej nadziei opuszczenia tego miejsca kaźni!”. Pamiętajmy, że jeden nieodpuszczony grzech śmiertelny zamyka nam drogę do Nieba. Koniecznie więc zawalczmy, by mieć odpuszczone wszystkie grzechy.

Módlmy się często Koronką do Miłosierdzia Bożego za konających (jak zachęcał do tego Pan Jezus świętą Faustynę Kowalską) oraz modlitwą Różańcową za te osoby oraz ofiarowujmy nasze cierpienia za konających. Powinniśmy to stosować i zachęcać do tego innych. Prośmy także naszych kapłanów, by zachęcali do tego na kazaniach.

Diabeł będzie nam się sprzeciwiał, ale my trzymajmy się mocno Niepokalanej.

Jest bardzo wiele intencji, w których powinniśmy się modlić oraz ofiarowywać Panu Bogu nasze cierpienia (połączone najpierw z cierpieniami Jezusa i Maryi): za konających, grzeszników, dusze czyśćcowe, dzieci nienarodzone, cierpiących, nasze własne zbawienie i wiele innych. Tradycyjna literatura katolicka oraz porady od roztropnego doświadczonego kierownika duchowego będą dla nas wskazówkami, jak postępować.

Bardzo ważne jest by wzbudzać w sobie żal doskonały z pragnieniem szybkiej sakramentalnej spowiedzi – każdego dnia wieczorem i zawsze gdy popełni się grzech śmiertelny, oraz by zachęcać do tego innych. Wiele osób zbawiło się dzięki tej praktyce!

Pamiętajmy też o wielkiej nadziei i prawdzie – że kto wytrwale i wiernie służy Matce Bożej, ten ma wielkie szanse na zbawienie wieczne! Bardzo potężne „Nabożeństwo 3 Zdrowaś Maryjo rano i wieczorem z prośbą o zachowanie od grzechu śmiertelnego” będzie dla nas pomocą.

Nawet w ostatnich chwilach życia (wtedy szczególnie!) wzywajmy Jezusa, Maryję i Józefa, wzbudzajmy w sobie żal doskonały z pragnieniem szybkiej sakramentalnej spowiedzi i uciekajmy się do Matki Bożej, prosząc także innych o modlitwę za nas.

Bardzo prostą i potężną modlitwą są słowa „Jezus, Maryja, Józef”. Często odmawiajmy tę modlitwę i zachęcajmy do tego innych. Módlmy się często do św. Michała Archanioła, tego wielkiego i wspaniałego Patrona.

„Czas ucieka, wieczność czeka”. To od nas zależy, jaką wieczność dla siebie wybierzemy.

Michał

907275330_122148605301221352_136964047861791123_n (002)

 

Zróbmy to razem!
Będziemy mogli trwać w naszej walce o Prawdę wyłącznie wtedy, jeśli Państwo – nasi widzowie i Darczyńcy – będą tego chcieli. Dlatego oddając w Państwa ręce nasze publikacje, prosimy o wsparcie misji naszych mediów.
Wybierz kwotę: