Europie grozi wojna domowa. Badacz konfliktów ostrzega
Nie sądzę, by dało się uniknąć wojny domowej (...). Moim zdaniem, dojdzie do tego prawdopodobnie wcześniej niż się spodziewacie — powiedział w europarlamencie prof. David Betz, wykładowca King's College London, opisując obecną atmosferę polityczną w Wielkiej Brytanii. W jego ocenie, tamtejsze społeczeństwo znajduje się w przedostatniej fazie procesu polaryzacji, po którym następuje etap konfliktu zbrojnego.
Kanadyjski uczony przekonywał, że sytuacja dotyczy nie tylko Wielkiej Brytanii, ale również Francji, Niemiec, Szwecji czy Irlandii. W ocenie badacza, nie jest istotne, gdzie konflikt wybuchnie, ponieważ fala szybko przeniesie się do innych krajów, ogarniając większość Europy Zachodniej.
Jak podkreślił, Wielka Brytania obecnie „siedzi na beczce prochu” i nikt nie jest w stanie przewidzieć, gdzie zapłonie i kiedy pojawi się pierwsza iskra. Choć opinia publiczna skupiona jest na bieżących przyczynach radykalizacji społecznej — niekontrolowanej migracji, rządowej inwigilacji, niesprawiedliwym systemie prawnym czy narzucaniu politycznej i ideologicznej poprawności — Betz przekonywał, że obecne problemy świata zachodniego rozpoczęły się już ponad 200 lat temu.
- Dzisiejszy kryzys świata zachodniego jest swego rodzaju cywilizacyjnym kacem spowodowanym powolnym upadkiem projektu nowoczesności, rozpoczętego nieco ponad 200 lat temu (...) najważniejsze czynniki napędzające nadchodzącą wojnę domową mają charakter strukturalny i długoterminowy. Podważenie fundamentów zachodniej pewności siebie, dobrobytu i kompetencji zajęło dużo czasu — podkreślił.
Według uczonego, dzisiejsza Wielka Brytania znajduje się w stanie, który amerykański pisarz Samuel Francis nazwał „anarcho-tyranią”. Można to zdefiniować jako stan rządów łączący w sobie dwie pozornie przeciwstawne cechy — przede wszystkim opresyjną władzę wobec niewinnych, a po drugie, paraliż w wykonywaniu podstawowych obowiązków.
Właściwym terminem naukowym jest „frakcjonizacja”, czyli stan społeczeństwa, w którym dana grupa — naród, plemię czy cokolwiek innego — dzieli się lub rozszczepia na mniejsze, niemal zawsze konkurujące ze sobą podgrupy. Te realizują własne interesy i cele, traktując je jako priorytet w stosunku do dobra większej zbiorowości.
Betz przedstawił skalę procesu frakcjonizacji. Na jej szczycie widnieje wojna domowa. — W normalnych warunkach politycznych nikt nie kwestionuje legitymizacji władzy. Frakcjonizm tematyczny ma miejsce, gdy wokół odrębnych kwestii merytorycznych, takich jak aborcja czy kara śmierci, zaczynają powstawać konkurujące ze sobą grupy. Frakcjonizm polaryzacyjny pojawia się, gdy rywalizacja polityczna przesuwa się do głęboko zakorzenionych podziałów związanych z tożsamością symboliczną — wyjaśniał.
- Utrzymujący się frakcjonizm polaryzacyjny prowadzi do rozpadu społecznego, którego typowym przejawem jest pojawienie się militaryzmu, czyli skutecznie zorganizowanych działań przymusowych — dodał.
Betz podkreślał, że jeżeli rząd nie przywróci w oczach społeczeństwa legitymizacji swojego monopolu na przemoc, następnym krokiem konfliktu jest wojna domowa. — Wielka Brytania znajduje się obecnie w stanie frakcjonizmu polaryzacyjnego. Nie doszło jeszcze do całkowitego rozpadu społecznego, ale już obserwujemy ogniska militaryzacji — wyjaśniał.
Znawca tematyki wojennej przekonywał, że obecna radykalizacja jest wynikiem decyzji politycznych, podejmowanych przez brytyjskie elity konsekwentnie w ciągu ostatnich dziesięcioleci. W jego ocenie elitom służy osłabianie praworządności, podważanie tradycyjnych instytucji oraz destabilizacja klasy średniej. — Obecna wybuchowa konfiguracja społeczeństwa nie powstała w sposób naturalny ani nie wyłoniła się demokratycznie. Wykształciła się jako bezpośredni skutek wyborów elity — oznajmił. Jako najbardziej jaskrawy przykład takiej postawy, wobec której do niedawna panował szeroki konsensus polityczny — wskazał masową migrację z Afryki i Bliskiego Wschodu.
Betz jest przekonany, że brytyjskie społeczeństwo ogarnia powoli płomień oddolnej, otwartej rewolucji. — Zmierzamy w kierunku buntu chłopskiego, konserwatywnego powstania, którego uczestnicy będą dążyć do ukarania swoich władców za naruszenie zobowiązań wynikających z umowy społecznej oraz za zmianę istniejących zasad gry wbrew ich woli — przewidywał.
- Będzie to krwawy konflikt. W przeprowadzonych przez nas symulacjach (...) zauważyliśmy, że powstańcy zazwyczaj decydują się w pierwszej kolejności na ataki na sędziów i przedstawicieli mediów. Cele te wybierane są ze względu na ich stosunkowo słabą ochronę i łatwą dostępność — dodał.
W drugiej kolejności wykładowca King's College London wskazał na „bałkanizację” życia społecznego Wielkiej Brytanii pod względem podziałów etnicznych. Jak podkreślił, tzw. strefy no-go w takich miejscach jak Tower Hamlets w Londynie czy Spark Hill w Birmingham, w jego opinii stanowią tak naprawdę enklawy etniczne z własnym systemem zarządzania, funkcjonujące bez nadzoru służb publicznych. Z drugiej strony obserwuje się masową ucieczkę białych Brytyjczyków z wielkich miast i organizowanie w bezpieczniejszych miejscach.
- Kiedy podzielone społeczności zaczynają w ten sposób wytyczać granice swojego terytorium, jest to wyraźny znak, że społeczeństwo zbliża się do punktu krytycznego — zauważył.
Prof. Betz snuł również wizję potencjalnego przyszłego konfliktu. Jak przekonywał, wojna domowa może przybrać formę oblężeń centrów miast, z operującymi grupami paramilitarnymi pragnącymi odciąć miejskie enklawy od źródeł wody i energii. Ta, w jego opinii stosunkowo prosta taktyka polega na stworzeniu warunków, które zmuszą ludność do opuszczenia swoich domów. Siły „oblegające” w naturalny sposób skupią się, w jego ocenie, na zakłócaniu dostaw paliwa, co wywoła skutek domina dla wszystkich pozostałych aspektów logistyki, a przede wszystkim dla systemu dystrybucji żywności.
Badacz przekonywał, że rola wojska, policji i służb wewnętrznych, w przypadku wojny domowej będzie miała znaczenie marginalne. Przede wszystkim ze względu na ich małą liczebność, brak wyszkolenia w walkach ulicznych, konieczność zabezpieczenia granic przed zagrożeniem zewnętrznym oraz fakt, że większość członków służb wciąż jest etnicznymi Brytyjczykami.
- Nie brakuje potencjalnych punktów zapalnych, ponieważ gdy wszędzie gromadzi się chrust, gdzieś na pewno pojawi się ogień — stwierdził. Na poparcie swojej tezy podał kilka przykładów badań opinii publicznej.
Aż 31 proc. respondentów badania British Social Attitude Survey z 2024 r. stwierdziło, że wybuch wojny domowej w ciągu najbliższych 10 lat jest „prawdopodobny” lub „bardzo prawdopodobny”. Gdyby podobny sondaż przeprowadzono dzisiaj, według Betza, wyniki byłyby znacznie wyższe.
Również 80 proc. respondentów tej samej ankiety uważa, że kraj znajduje się w fatalnym stanie, i że sytuacja może się tylko pogorszyć. Zaledwie 9 proc. Brytyjczyków stwierdziło, że politykom można zaufać. 72 proc. uważa, iż politykom chodzi wyłącznie o własne korzyści.
53 proc. Brytyjczyków, zgodnie z raportem Hansardu, uważa, że głosowanie nie ma żadnego wpływu na to, kto sprawuje władzę. Betz wskazał również, że w konflikcie pomiędzy elitami a społeczeństwem w temacie nielegalnej migracji, władza zawsze osiąga swoje cele, niezależnie od skali protestów. W związku z tym ludzie zaczynają kwestionować formalne środki nacisku na rząd.
W 2024 r. aż 32 proc. Brytyjczyków było przekonanych, ma miejsce „wielka podmiana” rdzennej ludności. 60 proc. respondentów w wieku od 18 do 34 lat wyraziło poparcie dla antyrządowego aktywizmu, 17 proc. dopuszcza w swoich działaniach przemoc, jeżeli ma na celu wywołanie zmian.
Jak wskazał Betz, 17 proc. około 2,25 miliona osób, z których można rekrutować potencjalnych żołnierzy.
- Podaję te liczby na zakończenie, ponieważ nie sądzę, by dało się uniknąć wojny domowej — przekonywał.
- Uważam, że odpowiedzialni i mądrzy powinni teraz skupić się na strategiach łagodzenia skutków. Jak zminimalizować szkody, które nieuchronnie nastąpią? (...) Moim zdaniem do konfliktu dojdzie prawdopodobnie wcześniej, niż się spodziewacie — konkludował swoją wypowiedź.
Źródło: YouTube / The Financial Express
PR
WIELKA PODMIANA. TEORIA SPISKOWA, KTÓRA STAJE SIĘ FAKTEM?
