Mocne słowa kard. Müllera o Bractwie św. Piusa X. „Chcą być superkatolikami, ale stają się superprotestantami”

Kardynał Gerhard Ludwig Müller skomentował kwestię planowanych na 1 lipca br. święceń biskupich w Bractwie św. Piusa X. Święcenia odbędą się bez zgody Watykanu i papieża Leona XIV. Taką postawę hierarcha nazwał mianem „superprotestanckiej”.

Emerytowany prefekt Kongregacji Nauki Wiary, odnosząc się do Bractwa Kapłańskiego św. Piusa X wskazał, że odrzucenie papieża jako widzialnej zasady jedności Kościoła „nie jest już stanowiskiem katolickim, lecz protestanckim”.

„Problem polega na tym, że Bractwo św. Piusa X nie rozumie znaczenia urzędu biskupiego jako zasady jedności” – powiedział kardynał Müller w programie EWTN News in Depth. Jego zdaniem konsekracja biskupów wbrew woli papieża prowadziłaby do schizmy.

Bractwo św. Piusa X od sierpnia 2025 r., krótko po wyborze papieża Leona XIV, zabiegało o audiencję u papieża, licząc na zgodę na konsekrację nowych biskupów. Do tej pory, mimo wielokrotnych próśb, do takiego spotkania nie doszło. W lutym odbyła się natomiast rozmowa z prefektem Dykasterii do spraw Nauki Wiary, kardynałem Víctorem Manuelem Fernándezem, jednak nie przyniosła ona przełomu.

Przełożony generalny Bractwa, ks. Davide Pagliarani, napisał wówczas do kardynała Fernándeza:

„Obaj wiemy z góry, że nie możemy dojść do porozumienia na płaszczyźnie doktrynalnej, zwłaszcza w odniesieniu do podstawowych kierunków obranych od czasu Soboru Watykańskiego II. Sprzeciw Bractwa nie wynika ze zwykłej różnicy zdań, lecz z prawdziwego konfliktu sumienia, który jest konsekwencją tego, co postrzegamy jako zerwanie z tradycją Kościoła. Ten trudny problem stał się jeszcze bardziej skomplikowany wskutek zmian doktrynalnych i duszpasterskich, jakie miały miejsce podczas ostatnich pontyfikatów”.

Kardynał Müller argumentował natomiast: „Każdy, kto odrzuca papieża jako następcę św. Piotra i widzialną zasadę jedności Kościoła, musi wiedzieć, że konsekracja biskupów bez upoważnienia papieża lub wbrew jego woli jest aktem, który wyklucza daną osobę z pełnej wspólnoty katolickiej”.

Bractwo św. Piusa X uzasadnia planowane święcenia sytuacją kryzysową w Kościele. Wskazuje m.in. na – jego zdaniem – błędne interpretacje nauczania dotyczącego wolności religijnej, ekumenizmu oraz relacji z innymi religiami po Soborze Watykańskim II. Znaczenie ma również fakt, że od czasów pontyfikatu papieża Franciszka i jego decyzji Traditionis custodes – księża nie mają już pełnej swobody odprawiania Mszy świętej w tradycyjnej formie liturgicznej.

Kard. Müller odpowiedział: „Chcą być najlepszymi interpretatorami wiary katolickiej, lepszymi niż papież i wszyscy biskupi pozostający z nim w jedności. Powinni szanować nie tylko dialog o jedności Kościoła, ale przede wszystkim samą zasadę wiary katolickiej”.

Purpurat zaznaczył również, że obecnie „nie widzi szansy na ich nawrócenie”. „Wierzę, że papież Pius X jest wielkim świętym w niebie i modli się o opamiętanie tych, którzy nadużywają jego imienia. Papież Pius X walczył z modernizmem i fałszywymi interpretacjami wiary katolickiej. Jako papież był jednak przede wszystkim strażnikiem jedności Kościoła, podobnie jak jego prawowity następca, papież Leon XIV” – dodał.

Aby uniknąć konsekracji biskupów bez papieskiego upoważnienia, przełożony generalny Bractwa w lutowym liście do Watykanu odwołał się do zasady „miłości bliźniego wobec dusz i Kościoła”.

Bractwo podkreśliło, że „prosi jedynie o możliwość dalszego czynienia dobra dla dusz, którym udziela sakramentów świętych”. Nie domaga się – jak zaznaczono – ani przywileju, ani natychmiastowego uregulowania kanonicznego, które w obecnej sytuacji wydaje się niemożliwe z powodu różnic doktrynalnych. „Potrzeba święceń kapłańskich jest konkretną i pilną koniecznością, niezbędną dla zachowania tradycji w służbie Kościoła katolickiego” – napisano.

Jego przełożony generalny, ks. Davide Pagliarani argumentował również, że w ostatnich latach papież Franciszek i Stolica Apostolska wielokrotnie podkreślali znaczenie „słuchania” oraz uwzględniania sytuacji szczególnych i złożonych. Jego zdaniem prawo kanoniczne powinno być stosowane w sposób duszpasterski, elastyczny i roztropny, a nie wyłącznie poprzez formalne schematy.

Źródło: KAI, CNA

WMa