Teolog pastoralny Paul Zulehner wzywa do zniesienia obowiązkowego celibatu. To duchowny zapraszany do Polski przez niektórych biskupów.
Ks. prof. Paul Zulehner jest teologiem pastoralnym z Wiednia. 86-letni jezuita od lat promuje ruchy reformistyczne w Kościele, koncentrując się zwłaszcza na kwestii celibatu. Paul Zulehner często bywał w Polsce, kilka lat temu w archidiecezji gnieźnieśkiej prezentował swoje rozumienie synodalności, by zachęcić polskie duchowieństwo do zaangażowania w Proces Synodalny papieża Franciszka. W naszym kraju wydano też szereg książek tego autora.
Oprócz Gniezna duchowny jest też niejako związany z Płockiem poprzez osobę bp. Szymona Stułkowskiego, dawnego doktoranta ks. prof. Zulehnera. Jeszcze jako kapłan bp Stułkowski niekiedy nawiązywał w artykułach do osoby Zulehnera (vide: tutaj i tutaj)
Wesprzyj nas już teraz!
– Celibat jest jedną z przyczyn braku kapłanów. Teologicznie jest niezrozumiałe, dlaczego ta forma życia kapłańskiego jest dla nas ważniejsza, niż możliwość [celebrowania] Eucharystii we wspólnotach wierzących – powiedział w rozmowie z niemieckim portalem Katholisch.de.
Jak podkreślił, nie popiera wcale idei viri probati, czyli wyświęcania na kapłanów żonatych mężczyzn o dobrej chrześcijańskiej opinii. – Razem ze zmarłym niedawno południowoafrykańskim biskupem Fritzem Lobingerem mówiłem raczej o personae probate – stwierdził. Za ideą personae probatae, czyli sprawdzonych osób, kryje się prawdziwa rewolucja.
– Oto, co się za tym kryje: odchodzimy od «Kościoła księży», gdzie myśli się o parafii jako prowadzonej przez księdza. Idziemy w stronę «Kościoła powołania chrzcielnego», który jest kierowany przez Lud Boży. Wspólnoty wierzących wybierają na pzrykład trzy doświadczone osoby, żyjące w małżeństwie albo nie, mężczyzn albo kobiety. Te osoby otrzymują wykształcenie i zostają wyświęcone do lokalnego zespołu kapłańskiego. Takimi personae probatae byłyby na przykład „doświadczone katechetki i katecheci” w obszarze Amazonii. Jako „zespół kapłański” prowadzą oni później wspólnotę i przewodniczą celebracji sakramentalnej. Tak powstają „kapłani nowego rodzaju” – powiedział ks. prof. Paul Zulehner SJ.
Powołując się na bp. Fritza Lobingera duchowny stwierdził, że samo zniesienie celibatu albo wprowadzenie kapłaństwa kobiet nie wystarczy, bo trzeba zwrócić uwagę na rozwój wspólnot wierzących. W obu kwestiach jezuita widzi jednak przestrzeń do zmiany.
– Trzeba otworzyć dostęp kobiet do sakramentalnych urzędów w Kościele, idzie to niestety zbyt wolno i trzeba to było zrobić już dawno. Nie ma żadnych istotnych powodów, by w dłuższej perspektywie wykluczać kobiety od kapłaństwa. Skoro kobiety otrzymują chrzest, to w ten sam sposób co mężczyźni reprezentują zmartwychwstałego Chrystusa, a nie męskiego cieślę z Nazaretu. [Księża] reprezentują przecież także żeński Kościół. Nikt nie twierdzi, że w takim razie należy wyświęcać wyłącznie kobiety – ogłosił.
Idee ks. prof. Paula Zulehnera SJ są zakotwiczone w zupełnie nowatorskim postrzeganiu urzędu kapłańskiego, właściwym dla chrześcijaństwa charyzmatycznego.
Źródła: Katholisch.de, pch24.pl
Pach
