– Chce się zrobić z naszej młodzieży to samo, co chciał Hitler: nauczyć tylko dodawania i odejmowania, by powstała masa bezwolna do pracy na niemieckich polach szparagowych. Nie można do tego dopuścić! – mówił abp Marek Jędraszewski. I za te słowa wylała się na niego słowa krytyki. Tymczasem porównanie jest jak najbardziej trafne. A o tym, jaki plan wobec Polski i Polaków miał Hitler opisaliśmy na portalu PCh24.pl, mając za świadka niemieckie dokumenty ujawnione w „Zeszytach Oświęcimskich”.
Abp Jędraszewski w swoim wystąpieniu wskazywał na fatalne konsekwencje działań resortu edukacji i rządu Donalda Tuska. Podkreślał, że teraz ogranicza się nauczanie wielu ważnych przedmiotów kształtujących tożsamość. Chodzi m.in. o historię, nauczanie języka polskiego, geografii i innych. – Wycina się nauczanie historii, nauczanie języka polskiego, geografii i wszystkich ważnych przedmiotów wpływających bezpośrednio na kształtowanie tożsamości – wskazywał hierarcha. Wystąpienie hierarchy opisaliśmy TUTAJ.
Za te słowa na abp. Jędraszewskiego spadła fala krytyki. Niesłusznie. Analogia jest bowiem bardzo celna. Zaś politykę Niemiec wobec ludności na okupowanych ziemiach polskich najlepiej opisują dokumenty wytworzone w czasie drugiej wojny światowej przez wysokich niemieckich funkcjonariuszy.
Wesprzyj nas już teraz!
To ekonomiczne ubóstwo, podporządkowanie Niemcom, rozłąka rodzin, aborcja, sterylizacja… Wizja Polaka – jako najemnego, słabo opłacanego robotnika – znakomicie łączyła się Niemcom z polityką osłabiania polskiej populacji.
Szczegółowo ów plan opisaliśmy w tekście „Szokujące dokumenty! Plan Hitlera dla Polski wciąż aktualny”, który w całości można przeczytać TUTAJ. Poniżej zamieszczamy jego niewielki fragment:
(…) Kolejne ciekawe zapiski dotyczące polityki wschodniej Niemiec pochodzą z 2 października 1940 roku i zostały zawarte w tajnej notatce sygnowanej przez Martina Bormanna, przybocznego Führera. Sygnalizował on, iż Adolf Hitler zainteresowany jest pozyskiwaniem dla Rzeszy własności ziemskich. Chodziło o zapewnienie wyżywienia wielkim miastom. Prócz ziemi potrzebna była tania – i co ważne, sezonowa – siła robocza. Oczywiście robotnicy ściągani byliby z Polski, a po zakończeniu zbiorów – odsyłani z powrotem.
Gdyby robotnicy przez cały rok pracowali w rolnictwie, wówczas sami zjedliby znaczną część tego, co zostało zebrane, a zatem jest całkowicie słuszne, ażeby z Polski przybywali do uprawy ziemi i do żniw sezonowi robotnicy – pisał Bormann. Bezwarunkowo należy baczyć, aby nie było żadnych polskich panów. Tam, gdzie istnieją, powinni – jakkolwiek może to brzmieć twardo – zostać wytępieni – ciągnął Bormann. Jak określił, Generalna Gubernia jest polskim rezerwatem, wielkim polskim obozem pracy. Polacy mają z tego korzyść, ponieważ utrzymujemy ich w zdrowiu, dbamy o to, ażeby nie wyginęli z głodu itd. Nigdy jednak nie wolno nam podnieść ich na wyższy poziom, gdyż wówczas staliby się anarchistami i komunistami – ostrzegał.
(…) Ernst Damzog, rezydujący w Poznaniu inspektor niemieckiej policji bezpieczeństwa, który zasłynął z masowych wysiedleń Polaków z Wielkopolski do Generalnego Gubernatorstwa (…) wskazywał, iż celem polityki państwa jest niszczenie odrębności życiowej obcych narodowości za pomocą odpowiednich środków stosownych do panującego ducha czasów. Rozwiązania były zasadniczo dwa: asymilacja lub eliminacja.
Ludy pierwotne stosowały najczęściej tę ostatnią metodę. Jest to wprawdzie metoda twarda i brutalna, jednakże w ostatecznej konsekwencji prowadzi do naturalnego wyniku, polegającego na tym, że biologicznie silniejszy wchodzi w posiadanie większej przestrzeni życiowej – pisał Ernst Damzog.
Wróćmy jednak do bardziej „cywilizowanych” metod. To na przykład planowe wysyłanie na roboty do Rzeszy w pierwszej kolejności żonatych Polaków i zamężnych Polek. Przez to bowiem rozrywa się rodziny, co spowoduje, przy dłuższym tam zatrudnieniu, wydatne zmniejszenie liczby urodzeń (…)
Więcej przeczytasz w tekście „Szokujące dokumenty! Plan Hitlera dla Polski wciąż aktualny”
