Wielki Reset i antykultura. Czy Klaus Schwab zdoła wyhodować „nowego człowieka”?
Co ma wspólnego Wielki Reset, czyli ogłoszony przez Klausa Schwaba wielopoziomowy plan budowy „nowego wspaniałego świata” z antykulturą? Na to pytanie próbuje odpowiedzieć w swojej najnowszej książce „Katechizm antykultury” Jerzy Szczepkowski.
Kwestia tego, czym jest i co zakłada Wielki Reset była wielokrotnie poruszana na łamach portalu PCh24 m. in. przez Agnieszkę Stelmach i Piotra Relicha, że raczej nie ma sensu dłużej się nad nią rozwodzić w niniejszym tekście. Zatem najkrócej rzecz ujmując: Wielki Reset to wielopoziomowy plan ingerencji w każdy aspekt ludzkiego życia, którego ostatecznym celem jest wyhodowanie „nowego człowieka”, który będzie „chodził jak w zegarku”, to znaczy – bez mrugnięcia okiem realizował każde ideologiczne widzimisię globalistów i ich pomagierów, czyli: zgodzi się na totalną inwigilację i śledzenie; zamieszka w 15-minutowym mieście; wyrzeknie się gotówki; będzie jadł robaki; wyznawał jedyną słuszną religię, czyli klimatyzm; pozbędzie się wszelkiej własności, a na koniec stwierdzi, że jest wolnym człowiekiem.
Podobnie rzecz się tyczy antykultury, o której na łamach PCh24.pl pisali m. in. Tomasz A. Żak czy Łukasz Karpiel. Ten pierwszy w tekście pt. „Wężowa antykultura. Cham wzorem i patronem” w taki sposób opisał główne cele i założenia antykultury: „Chcąc zmienić ten świat, trzeba zmienić jego kod dziedziczenia. Żadne represje i terror, nawet ludobójczy, nie zdołały tego uczynić przez dwa tysiąclecia, wręcz odwrotnie – umacniały ludzi w wierze w to, co przekazali im ojcowie. Klucz przemian tkwi bowiem w kulturze, w jakiej człowiek żyje – i jaką człowiek żyje. Chodzi o kanony etyczne i estetyczne. I właśnie te kanony, te rudymenty są celem każdej rewolucji”.
Prawdopodobnie dlatego, że jestem na bieżąco z kolejnymi analizami i raportami na temat Wielkiego Resetu i antykultury, jakie ukazują się na łamach PCh24.pl, książka Szczepkowskiego nie zrobiła na mnie większego wrażenia, a nawet mocno mnie rozczarowała.
„Katechizm antykultury” to w mojej ocenie kolejna pozycja próbująca nawiązać do bestsellerowej „Historii antykultury” autorstwa śp. Krzysztofa Karonia. Czymś nowym ma tutaj być odwołanie się do Wielkiego Resetu, a konkretnie chodzi o próbę wskazania, jaką rolę we wdrażaniu planu Klausa Schwaba i innych globalistów odgrywa właśnie antykultura i dlaczego jest ona tak ważna dla pomyślnej realizacji tej „utopii”.
Problem w tym, że Szczepkowski nic nowego nie wymyślił, tylko przygotował kolejną publikację w stylu „wiem jak oni działają”. Autor przypomina czytelnikowi czym są marksistowskie: baza i nadbudowa; próbuje odpowiedzieć na pytanie, komu i dlaczego zależy na realizacji Wielkiego Resetu; zwraca uwagę, że wraz z rewolucją antykultury ma miejsce rewolucja języka oraz pojęć np. aborcja, która przez lata była nazywana złem od pewnego czasu jest uznawana przez wielu ludzi za wspaniałe dobro świadczące o wolności i niezależności kobiet etc.
Szczepkowski niewątpliwie ma rację – bez rewolucji kulturowej; bez rewolucji językowej; bez rewolucji seksualnej; bez rewolucji antychrześcijańskiej; bez zniszczenia tego wszystkiego, na czym została zbudowana cywilizacja łacińska nie uda się wyhodować nowego człowieka, a następnie zainstalować na świecie Wielkiego Resetu. Tutaj w pełni się z nim zgadzam. Niestety w swojej książce nie przedstawia on żadnego konkretnego pomysłu na odwrócenie tej tendencji i zatrzymanie rewolucji. Zamiast tego mamy ciągłe przekonywanie czytelnika, że autor „wie jak działa rewolucja”.
Chyba najlepszym podsumowaniem tej publikacji będą słowa Łukasza Karpiela, które padły w październiku 2021 roku podczas konferencji „Ideologia LGBT – ochrona prawna rodziny” organizowanej przez Fundację Strażnik Pamięci.: „Dużo tutaj było mówione o Antonio Gramscim, padały terminy rewolucja, marsz przez instytucje, neomarksizm etc. Moim zdaniem skupiając się na tym, uspokajamy sumienie, że odkryliśmy, jak ONI działają, a skoro to wiemy, to jakoś jesteśmy w stanie przeciwdziałać. […] Ideolodzy na tym się nie zatrzymają. To im nie wystarczy, bo taka jest oczywista logika rewolucji”.
Tomasz D. Kolanek
