Kardynał Bagnasco o Mszy trydenckiej. Mówi o rozwiązaniu Benedykta XVI

Czy Kościół powininien wprowadzić swobodę celebracji Mszy trydenckiej? Włoski kardynał Angelo Bagnasco odwołał się do decyzji papieża Benedykta XVI, który w "Summorum pontificum" zezwolił na dużą wolność w tym zakresie.

Angelo Bagnasco to jeden z najważniejszych ludzi Kościoła ostatnich lat. Był do 2020 roku metropolitą Genui; do 2021 roku przewodził Radzie Konferencji Episkoopatów Europy. W latach 2007-2017 kierował Konferencją Episkopatu Włoch. Za pontyfikatu Benedykta XVI został kardynałem. 

W rozmowie z portalem "Ad Vaticanum" przekonuje, że jeżeli za pragnieniem Mszy trydenckiej stoi autentyczny głód duchowy, to należałoby ją dopuścić. Odwołał się do decyzji papieża Ratzingera podjętej w 2007 roku, kiedy zaprowadzona została pełna swoboda celebrowania tradycyjnej Mszy łacińskiej. 

- W naszych czasach powszechna jest potrzeba duchowości. Te czasy są naznaczone przez sekularyzm - życie, jakby Boga nie było. Im bardziej dominująca kultura zaprzecza Bogu, tym bardziej jest On obecny w ludzkim sercu. Prędzej czy później obojętność przeradza się w pragnienie - a na to [może odpowiedzieć] obecność tego, co "dalej", a co objawiło się w Jezusie - stwierdził, zapytany o młodych ludzi chcących uczestniczyć w Mszy trydenckiej.

- W Kościele katolickim jest wiele rytów. Na przykład w Mediolanie jest ryt ambrozjański. Dokument "Summorum pontificum" Benedykta XVI nie stworzył nowego rytu liturgicznego, ale rozpoznał, że wewnątrz jednego rytu rzymskiego znajdują się formy zwyczajna i nadzwyczajna. Ta druga jest związana z pewnymi warunkami - dodał.

Jak wskazał, chodzi o pewną osobistą wrażliwość. Jeżeli w tym obszarze nie ma absolutystycznych roszczeń, ideologii czy partii - to należałoby przyznać swobodę takiej liturgii. - Misją Kościoła jest dobro dusz - podkreślił kardynał. 

To już kolejny członek Kolegium Kardynalskiego, który opowiada się za zwiększeniem swobody celebrowania Mszy trydenckiej. Wcześniej to samo zrobili też kardynałowie Gerhard Müller, Kurt Koch czy Antonio Valera. 

Źródło: Ad Vaticanum