Psiarnia zamiast rodziny – kolejna „recepta” dla nowoczesnych pań

Instagramowe „gwiazdy” wcielają się w rolę „psich matek”, a media suflują kobietom rzekome przewagi życia z psami mającymi zastąpić mężów i dzieci.
Już nie tylko zdrady, związki poligamiczne i jednopłciowe albo życie wiecznych singielek. Do kanonu propozycji lansowanych przez lewicowo-liberalne media coraz mocniej dołącza zwierzęcy substytut świadomie odrzuconego macierzyństwa. „Psie mamy” w osobach tak zwanych influencerek internetowych jednoznacznie wskazują jednak wpatrzonym w nie dziewczętom i kobietom: czworonogi nie zastępują rodziny. One są rodziną!
Najnowszy przykład – materiał portalu NaTemat. Autorka opisuje na żywych przykładach, jak można postawić zwierzę w centrum swojego życia, a zepchnąć na dalszy plan męża albo „partnera” (jeżeli już się ich posiada) oraz wszystko inne.
Większy dom, przeprowadzka, odwoływane spotkania ze znajomymi, harmonogram dnia dopasowany głównie do potrzeb zwierząt – to tylko pierwsze z brzegu poświęcenia, na jakie gotowa jest kobieta szukająca pobocznego ujścia dla swojego niespełnionego powołania matki. Dla psa można nawet przeprojektować albo przebudować dom.
Nie chodzi tu w tym wszystkim o samotność z konieczności, z racji niepomyślnych życiowych okoliczności, ale model takiego życia z własnego wyboru.
Bohaterki materiału traktują swoje czworonogi tak, jak zwyczajnie rodzice odnoszą się do dzieci. W ten sposób też opisywana jest ich relacja z psami.
„Znacie ten moment? Jedno spojrzenie spod niesfornych kosmyków i serce natychmiast mięknie. Nagle przesuwacie spotkania, zmieniacie plany, reorganizujecie cały dzień. Własny komfort? Może poczekać. Najważniejsze, żeby czworonogowi niczego nie zabrakło” – czytamy w tekście Aleksandry Tchórzewskiej. „Psy dawno przestały być tylko zwierzętami domowymi. Stały się pełnoprawnymi członkami rodziny, którym wiele uchodzi na sucho” – stwierdza autorka. Jej reportaż jest żywą reklamą takiego modelu egzystencji.
Celebrytka godzi się z tym, że zwierzęta z czasem „dyktują warunki” swoim posiadaczom. Pozwala psom spać w jej własnym łóżku, a kiedy chorują, sama przenosi się na ich materac. Zabiera je w podróże i „pokazuje świat”. Zmienia dla nich miejsce zamieszkania, bo lubią morze. Z detalami uwiecznia psią codzienność na zdjęciach.
Bardzo nie lubi za to sugestii, że „zwierzęta mają zastępować dzieci albo wypełniać emocjonalną pustkę ich opiekunów. Stara się jednak nimi nie przejmować”.
Inny przykład, codzienność z życiowym partnerem i psem. Czytamy: W domowej hierarchii kolejność jest (…) jasno ustalona. Mąż Pauliny może chciałby myśleć, że to on rządzi, ale pierwsza jest Figa, potem Paulina, a dopiero na końcu on. Z upartym shih tzu trudno zresztą dyskutować. Suczka potrafi postawić na swoim, co dobrze widać chociażby podczas posiłków”.
Czasami pojawiają się w takiej osobliwej relacji przebłyski rozsądku. „Psia mama” przyznaje:
– Jesteśmy z Figą na takim etapie, że trochę się rozbestwiła. Przyzwyczaiła się do jedzenia ludzkich posiłków przy stole, a bardzo chcemy, żeby wróciła do samodzielnego jedzenia karmy. Dlatego razem z mężem siadamy przy jej misce i karmimy ją łyżeczką albo z ręki. To nasz codzienny rytuał, poranny i wieczorny.
Życie z psem, którego traktuje się jak członka rodziny, ma też swoje finansowe konsekwencje. Pani Paulina, jak czytamy, bezdzietna z wyboru, stawia sprawę jasno: – Zawsze powtarzam, że gdyby było trzeba, oddałabym cały swój majątek, nawet nieruchomości, byle tylko Figa mogła cieszyć się dobrym życiem – mówi.
Bohaterka przygarnęła psa, ponieważ jej mieszkanie zbytnio przypominało hotel, a nie dom.
Tekst zawiera też rady „zoopsycholożki”. W tym miejscu koniec złudzeń o tresurze. Takie słowo nawet w ogóle nie pada. Mowa za to o „wychowaniu”, ale i tutaj nowoczesny posiadacz zwierzęcia musi pogodzić się z porażką. – Pies nie jest małym człowiekiem, choć mamy skłonność do takiego postrzegania naszych zwierząt – radzi pani ekspert. – Żeby mógł zachować dobrostan, musimy zaspokajać jego gatunkowe potrzeby. Jeśli potrzebuje węszyć, kopać czy biegać, powinniśmy mu to po prostu umożliwić.
Czy szczęśliwa posiadaczka powinna pozwalać zwierzęciu kłaść się w swoim łóżku? I tutaj mamy bezcenną radę: – Jeśli pies chce z nami spać, pozwólmy mu na to. Ale kiedy nie ma już ochoty na naszą bliskość, nie ciągnijmy go za łapki, żeby został i koniecznie się przytulał. Dajmy mu przestrzeń, w której będzie czuł się komfortowo. Może odejść na swoje legowisko, gdzie będzie mu wygodniej, a czasem po prostu chłodniej niż w pościeli – czytamy.
Źródło: NaTemat.pl
RoM
ABY POBRAĆ KWARTALNIK PCH24.PL KLIKNIJ ⬇️⬇️⬇️










